In een land waar het vertrouwen in de politiek onder het nulpunt zakt, ontstaat een revolutionair idee: publiceer het curriculum vitae van leden van de Nationale Assemblee, DNA. Niet een folder met glimlach en slogans, maar een document met opleiding, werkervaring, nevenfuncties, behaalde resultaten en aantoonbare competenties. Transparantie als sollicitatieprocedure voor een functie die wordt betaald door het volk.
Stel dat een DNA-lid zijn cv plaatst. Onder opleiding staat: “levensschool, specialisatie debat zonder dossierkennis.” Werkervaring: “vijf jaar partijtrouw applaus.” Vaardigheden: “microfoon vasthouden, interrupties ontwijken, commissievergaderingen missen.” Referenties: “partijvoorzitter, tevens buurman.” Resultaten: “motie ingediend, status onbekend.”
Het volk bladert verder en zoekt naar wetgevingsoutput, begrotingscontrole, beleidsinitiatieven. Blanco pagina. Mogelijk zoekgeraakt tussen dienstreizen en felicitatietoespraken.
Een ander cv vermeldt een indrukwekkende titel: “consultant.” Nadere toelichting ontbreekt. Projecten niet gespecificeerd. Publicaties geen. Toch wordt het salaris maandelijks zonder vertraging overgemaakt. De belastingbetaler vraagt zich af of dit een functie is of een abonnement.
Satire wordt realiteit wanneer de vraag naar transparantie als belediging wordt gezien. Alsof competentie een privézaak is. In elke organisatie geldt dat wie publiek geld beheert, publieke verantwoording aflegt. Waarom zou de hoogste volksvertegenwoordiging een uitzondering zijn.
Het publiceren van cv’s zou geen aanval zijn, maar een minimale standaard. Het maakt zichtbaar wie beleidskennis bezit, wie ervaring heeft met financieel toezicht, wie juridisch onderlegd is, en wie vooral bedreven is in retoriek. Als het loon marktconform is, dan mag ook de marktwaarde zichtbaar worden.
Misschien blijkt dat sommigen hun vergoeding volledig rechtvaardigen met inhoudelijke bijdragen. Misschien blijkt het tegendeel. Transparantie is riskant voor wie leeft van vaagheid. Maar zonder zicht op kwalificaties blijft vertrouwen een lege belofte, net als sommige cv’s.