Voor de westkust van Mexico in de Stille Oceaan heeft de Mexicaanse marine een halfafzinkbare onderzeeër onderschept met naar schatting vier ton cocaïne aan boord.
Volgens minister van Veiligheid Omar García Harfuch werd in één week tijd bijna tien ton drugs in beslag genomen. Eerder werd ook aan de andere zijde van het continent een vergelijkbaar vaartuig onderschept met een link naar Suriname. Het betreft geen incident op zichzelf; dergelijke routes worden vaker benut binnen internationale smokkelnetwerken.
Drugskartels zetten zogenoemde narco-onderzeeërs in vanwege hun lage detecteerbaarheid. Het gaat meestal om zelfgebouwde, halfafzinkbare vaartuigen van glasvezel of hout, die slechts enkele decimeters boven het wateroppervlak uitsteken. Ze hebben een lage radarreflectie en produceren minder warmte- en geluidssignatuur dan traditionele snelle motorboten. Daardoor verkleinen ze de kans op onderschepping door marineschepen, kustwachten en luchtpatrouilles.
Daarnaast vergroten deze vaartuigen de logistieke capaciteit van criminele organisaties. Een enkele lading kan meerdere tonnen cocaïne omvatten, wat het aantal transportbewegingen vermindert en de operationele risico’s spreidt. De bouwkosten liggen relatief laag in verhouding tot de straatwaarde van de lading.
De vaarafstand varieert afhankelijk van brandstofcapaciteit en ontwerp, maar veel halfafzinkbare vaartuigen kunnen 2.000 tot 5.000 kilometer afleggen zonder bijtanken. Sommige modellen zijn uitgerust met extra brandstoftanks en kunnen trans-Atlantische of trans-Pacifische trajecten ondersteunen, vaak met bevoorrading op zee. Bemanningen bestaan doorgaans uit drie tot vijf personen en opereren onder zware en gevaarlijke omstandigheden.
De inzet van deze vaartuigen illustreert de technologische aanpassing van georganiseerde misdaad aan verscherpte controles. Elke onderschepping betekent een financiële tegenslag, maar onderstreept tegelijk de schaal en professionalisering van het mondiale drugsnetwerk.