Tijdens het debat vorige week in de Nationale Assemblee over de wijziging van de Wet Arbeids Adviescollege, heeft het Assembleelid Mahinder Jogi (VHP) gepleit voor versoepeling van de wetgeving waardoor Surinaamse bedrijven zelf op zoek mogen gaan naar arbeiders in het buitenland.
Momenteel zijn Surinaamse bedrijven aangewezen op de Surinaamse arbeidsmarkt die vaak niet die arbeidskrachten kan bieden met de juiste vaardigheden die nodig zijn. Bedrijven zijn genoodzaakt vreemdelingen die zich op de Surinaamse arbeidsmarkt aandienen, aan te trekken die na verloop van tijd weer wegtrekken. Voor bedrijven is dit geen duurzame manier om het probleem van tekort aan arbeidskrachten op te lossen.
Volgens Jogi zijn de tientallen duizend vreemdelingen die de Surinaamse arbeidsmarkt overspoelen er niet om permanent in Suriname te verblijven. Zij gebruiken Suriname als springplank om verder naar andere grotere landen in de regio te reizen. Als ze emplooi in een bedrijf in Suriname hebben gevonden, trekken ze na een tijd weer weg. Hierdoor blijven bedrijven als maar mensen trainen. Als oplossing ziet Jogi daarom dat bedrijven toestemming worden verleend om in het buitenland zelf op zoek te gaan naar arbeidskrachten met de juiste vaardigheden die ze nodig hebben.
Advies Arbeids Adviescollege
Volgens Arbeid-minister André Misiekaba van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid is de versoepeling van de wetgeving om vreemdelingen toe te laten op de arbeidsmarkt een vraagstuk dat binnen het tripartiet dialoog tussen de sociale partners – overheid, werkgeversorganisaties en de vakbeweging – besproken dient te worden.
De behoefte aan en omvang van buitenlandse arbeidskrachten dient in onderling sociaal overleg te worden vastgesteld, alsook de omvang en het karakter van de versoepeling van de wetgeving. Minister Misiekaba zegt dat het Arbeids Adviescollege dit vraagstuk meeneemt in de beraadslagingen en de regering van de nodige adviezen voorziet. Het Arbeids Adviescollege wordt bemenst door vertegenwoordigers van de overheid, de werkgeversorganisaties en de vakbeweging.
Minister Misiekaba benadrukt opnieuw dat het arbeidsbeleid van de overheid primair als uitgangspunt heeft, dat bij de invulling van banen die door de lokale economie worden gecreëerd, Surinaamse arbeidskrachten voorrang hebben.
De lokale krachten moeten wel over de vaardigheden beschikken waar de arbeidsmarkt naar vraagt. Hier is volgens hem een belangrijke taak weggelegd voor het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en andere instanties die vakopleidingen verzorgen.