Voor veel mensen is de vastenmaand Ramadan een bijzondere en bezinnende periode. Naast het vasten en bidden kiezen velen ervoor om in deze dagen ook het graf van hun dierbaren schoon te maken. Het is een moment van herdenking, maar ook van verdriet dat soms weer sterk naar boven komt.
Een verslaggeefster van Dagblad Suriname zag op een begraafplaats aan Weg naar Zee en dat het er drukker was dan normaal. Groepjes mensen waren bezig met harken, schoffelen en het schoonmaken van grafstenen. Bloemen werden neergelegd en er werd samen gebeden.
Tussen de aanwezigen stond ook Marienem F., die spontaan haar verhaal wilde delen. Met zichtbare emotie vertelde zij over het verlies van haar dochter.
“Ik ben mijn dochter kwijt. En het doet nog steeds pijn”, zei ze zacht. “Al gaat het leven door, het gemis blijft. Elk jaar bij de start van de Ramadan is het zwaar voor mij.”
Volgens Marienem is het schoonmaken van het graf een vaste traditie binnen haar familie. Het is een manier om respect te tonen en om samen stil te staan bij hun verlies. “Wij zijn hier om haar graf schoon te maken. Haar kinderen leggen bloemen en dan wordt er een gebed gedaan”, vertelde ze. Terwijl ze sprak, hielpen de kleinkinderen voorzichtig met het neerleggen van kleurrijke bloemen.
Op de begraafplaats hing een rustige en ingetogen sfeer. Mensen groetten elkaar vriendelijk, maar spraken zacht. Voor velen is deze periode niet alleen een tijd van vasten, maar ook van bezinning en herinnering.
De voorbereidingen bij de graven laten zien dat de vastenmaand meer is dan alleen niet eten en drinken. Het is ook een tijd van verbondenheid, familie en het herdenken van geliefden die er niet meer zijn. Verdriet blijft voelbaar, maar samen wordt er kracht gezocht in geloof en traditie.