In een uitzonderlijke medische doorbraak heeft onze volksvertegenwoordiging een oogspecialist in huis gehaald. Volgens ingewijden komt hij precies op tijd. Jarenlang klaagden burgers dat sommige leden slechtziend waren wanneer het ging om armoede, corruptie en gaten in de begroting.
Nu is er hoop. De nieuwe arts zou gespecialiseerd zijn in het herstellen van collectief zicht, vooral bij chronische gevallen van “ik-zie-het-niet-syndroom”.
Tijdens zijn eerste werkdag keek hij rond en stelde vast dat het probleem niet in de ogen zat, maar in de wil om scherp te stellen. “De samenleving is geen wazige foto”, zou hij hebben opgemerkt, “maar men knijpt soms bewust de ogen dicht.”
Intussen trok een nierspecialist zich terug, hoewel hij al gekozen was. Bronnen melden dat hij vreesde dat het politieke klimaat zijn hij zijn nieren zou opvreten . “Te veel gifstoffen”, verklaarde hij droog. Hij zag tijdig in dat voortdurende filtratie van beloftes en realiteit schadelijk kan zijn voor de gezondheid.
Zo krijgt het parlement een oogarts, maar verliest het een nefroloog. De vraag blijft of beter zicht voldoende is, als het lichaam zelf ziek is.
Disclaimer: Dit satirische stuk gebruikt medische metaforen om politieke situaties te duiden. Eventuele gelijkenissen met echte personen of functies berusten op toeval.