In 1998, tijdens een technologie-evenement in Brussel, maakte Bill Gates, medeoprichter van Microsoft, een van de meest ongebruikelijke protesten van het techtijdperk mee.
Hij stond niet op een podium. Er was geen toespraak. Geen waarschuwing. Terwijl Gates door een openbare ruimte in de congreslocatie liep, kwam er plotseling een man op hem af en drukte van dichtbij een taart recht in zijn gezicht. De beveiliging reageerde direct en verwijderde de demonstrant binnen enkele seconden.
Gates raakte niet gewond. Nadat hij zichzelf had schoongemaakt, vervolgde hij rustig zijn programma voor de rest van de dag.
De demonstrant zou banden hebben met groepen die kritisch stonden tegenover de zakelijke praktijken van Microsoft.
De actie was niet gewelddadig. Het was niet gevaarlijk. Maar het was onmiskenbaar symbolisch. Een taart in plaats van een vuist.
Een boodschap in plaats van een wapen. Soms schreeuwt protest niet. Het smeert.