Partnergeweld in Suriname blijft grotendeels buiten beeld. Officiële politiecijfers registreren jaarlijks honderden meldingen van huiselijk geweld, maar deze cijfers weerspiegelen slechts een deel van de werkelijkheid.
Onderzoek en signalen van hulpinstanties tonen aan dat veel slachtoffers geen aangifte doen vanwege angst, economische afhankelijkheid, sociale druk of schaamte. Hierdoor ontstaat een zogenoemd donker veld waarin geweld structureel ondergerapporteerd blijft.
Regionale studies in het Caribisch gebied wijzen erop dat tussen twintig en dertig procent van de vrouwen ooit fysiek of seksueel geweld door een partner heeft ervaren. Suriname vertoont naar verwachting een vergelijkbaar patroon.
Tegelijkertijd laat internationaal onderzoek zien dat huiselijk geweld complexer is dan vaak wordt aangenomen. In grootschalige enquêtes rapporteert ongeveer zestien procent van de koppels fysieke agressie binnen de relatie in het afgelopen jaar. In ongeveer de helft van die gevallen is er sprake van wederzijds geweld, terwijl in een kwart uitsluitend de man en in een kwart uitsluitend de vrouw als dader wordt genoemd. Bij ernstiger vormen van mishandeling melden circa vier procent van de vrouwen en vijf procent van de mannen slachtoffer te zijn geweest.
Structurele factoren zoals economische instabiliteit, beperkte opvangmogelijkheden en tekortschietende handhaving versterken de problematiek. Hoewel Suriname beschikt over wetgeving tegen huiselijk geweld, blijft effectieve preventie afhankelijk van betere dataverzameling, versterkte hulpverlening en maatschappelijke bewustwording.
Zonder structurele aanpak blijft een aanzienlijk deel van het geweld verborgen achter gesloten deuren.