Iedereen probeert op de een of andere manier geld te verdienen, maar volgens Emanio zoeken velen daarbij de gemakkelijkste weg.
Naast burgers die daadwerkelijk iets proberen op te bouwen, is er een groeiende groep mannen die niet wil werken en toch aan geld probeert te komen. Dat gebeurt niet alleen overdag, maar ook in de avonduren. Het simpele feit dat zij zowel ’s ochtends als ’s avonds aanwezig zijn, beschouwen zij zelf al als werken. Emanio doelt hiermee op de zogenoemde “stallismannen” die bij parkeerterreinen staan en aanwijzen waar men moet parkeren.
Vrijwel overal waar men zijn auto wil neerzetten, verschijnt iemand die aangeeft waar, hoe lang en tegen welk bedrag geparkeerd moet worden.Â
Emanio stelt dat hij alleen betaalt wanneer het daadwerkelijk om officieel betaald parkeren gaat. Hoewel sommige van deze personen betrouwbaar zijn, zijn er ook gevallen waarbij auto’s worden bekrast of opengebroken wanneer men weigert te betalen. Bedragen van SRD 10 of 20 worden niet altijd geaccepteerd; soms wordt zelfs SRD 50 geëist. Wie dagelijks tien tot twintig automobilisten “helpt”, kan zo eenvoudig SRD 500 tot 1.000 verdienen. Emanio wijst erop dat deze manier van geld verdienen spanningen en onveiligheid veroorzaakt.
Begrip voor de moeilijke economische situatie is er, maar intimidatie en dwang zijn geen oplossing. Wie hulp aanbiedt, moet een weigering respecteren en anderen niet lastigvallen. Door geen grenzen te accepteren, wordt het vertrouwen voor iedereen ondermijnd, aldus Emanio.
TM