Goud neemt opnieuw een centrale plaats in binnen het mondiale financiële systeem. Waar het edelmetaal lange tijd werd gezien als een nostalgische hedge, wijzen recente economische ontwikkelingen op een structurele herwaardering.
In tegenstelling tot fiatgeld kan goud niet onbeperkt worden bijgedrukt, gedevalueerd of politiek gemanipuleerd. Juist die schaarste en tastbaarheid maken het aantrekkelijk in een tijdperk van hoge staatsschulden, aanhoudende inflatie en grootschalige monetaire stimulering.
Centrale Banken vergroten wereldwijd hun goudreserves als signaal van stabiliteit en vertrouwen, los van wisselkoersen of beleidswijzigingen. Volgens FHM is de stijging van de prijs van goud geen gevolg van paniek, maar van rationele analyse door beleggers die verder kijken dan korte termijn rendement.
Goud fungeert als strategisch anker binnen portefeuilles, niet als speculatief instrument. Het metaal behoudt zijn waarde door zijn universele erkenning en onafhankelijkheid van één economie of munt.
In een steeds abstracter financieel systeem vormt goud een zeldzaam referentiepunt van blijvende waarde, wat verklaart waarom de vraag structureel toeneemt.