“Aan een baan komen is niet makkelijk”, zegt Ekama in gesprek met Dagblad Suriname. Zij is moeder van drie en geeft aan dat het heel moeilijk is voor haar en haar gezin.
“Mijn man is visser en is niet altijd thuis, na weken werken gaat hij ook naar Guyana om te werken, dus het gaat niet makkelijk. Ik let op de kinderen en werkte in de middaguren bij een kledingzaak, maar werd niet betaald. Het was vermoeiend voor mij, omdat ik ook iemand moest zoeken die me kon helpen met oppas. Ik liet mijn oudste zoon alleen thuis met de anderen en die kon het ook niet meer aan. Ondanks dat hij het niet zei, zie je aan iemand wanneer hij of zij niet meer kan”, zegt Ekama.
“Ik besloot die niet betaalde baan te laten en heb mijn eigen kleine ding voor mijn deur op gezet. ik verkoop vruchten waaronder awara zolang het seizoen er is, montie montie kersen, manja, sinaasappel en enkel middeltjes om het huis schoon te houden. De vruchten komen van het erf van mijn opa die op Commewijne woont en de andere spullen krijg ik van een tante van me die aan de Franse kant woont. Het kost ook veel geld, inzet en tijd, maar ik doe het. Ik let op zo een manier op mijn kinderen, help ze met schoolwerk en haal wat centjes binnen. Ik hoef toevallig niet te betalen voor huur, mijn ouders hebben iets voor mij achtergelaten waarop mijn partner en ik iets klein hebben kunnen opzetten”, benadrukt Ekma.
“Maar je gaat moeten werken om het te kunnen overleven. Het leven is niet makkelijk, maar ik probeer mijn kinderen te overtuigen om hun best te doen. Dagelijks mee doen met de verkoop is geen oplossing, maar het levert wel wat op. Ik doe slechts enkele maanden met de verkoop en hoop dat ik meer kan doen. Ik heb talent, dus ik kan van huis uit veel meer doen, je moet iets doen om iets te hebben en dat blijf ik doen.”
TM.