Cedric van Samson: macht, emotie en de grenzen van de democratie  

In een uitvoerig gesprek op RBN in het programma Kal Aaj Aur Kal gaat Faried Pierkhan in dialoog met Cedric van Samson, parlementariër van de VHP en bezig aan zijn tweede termijn in De Nationale Assemblee. Het interview vindt plaats in een periode van politieke spanning, zes maanden na het aantreden van de regering Simons-Rusland en tegen de achtergrond van maatschappelijke onrust over economie, rechtspraak en bestuur.

Het gesprek tussen Faried Pierkhan en Cedric van Samson verschuift de focus naar het functioneren van het parlement en de spanning tussen macht en democratische controle. Van Samson stelt dat het debat in De Nationale Assemblee steeds vaker wordt vertroebeld door emotie, politieke druk en haast. Volgens hem is het parlement geen fabriek waar wetten snel moeten worden “afgewerkt”, maar een plek waar zorgvuldigheid voorop hoort te staan.

Een belangrijk punt is het quorum. Van Samson benadrukt dat het weigeren van quorum geen sabotage is, maar een democratisch middel. Als wetsvoorstellen onvoldoende zijn voorbereid of adviezen van belangrijke belanghebbenden worden genegeerd, heeft een parlementariër het recht om een pas op de plaats te maken. “Parlementair werk is praten, luisteren en wegen”, stelt hij. Wetgeving doordrukken zonder draagvlak schaadt het vertrouwen van burgers.

Ook de rol van de parlementsvoorzitter komt aan bod. Van Samson is kritisch over momenten waarop de voorzitter zich mengt in het debat. Hij vindt dat een voorzitter neutraal moet blijven en de orde moet bewaken, niet deelnemen aan politieke discussies. Zodra een voorzitter zijn persoonlijke ervaringen of emoties laat meespelen, ontstaat volgens hem een ongelijk speelveld. Dat ondermijnt het gezag van het instituut en voedt het gevoel dat niet iedereen gelijk wordt behandeld. In dit verband noemt hij de naam van Ashwin Adhin.

Verder waarschuwt Van Samson voor het gevaar van politieke inmenging in de rechtsstaat. Discussies over wetten rond de procureur-generaal raken volgens hem aan de kern van de democratie. 

Als de samenleving het gevoel krijgt dat regels worden aangepast om personen te raken of te beschermen, verliest de rechtsstaat haar geloofwaardigheid. Hij pleit daarom voor rust, zorgvuldigheid en respect voor adviezen van deskundigen. Alleen zo kan het vertrouwen van burgers in politiek en recht worden hersteld.

error: Kopiëren mag niet!