Obesitas vormt in Suriname een toenemend volksgezondheidsprobleem, maar exacte, recente cijfers zijn beperkt beschikbaar. Volgens schattingen van de Wereldgezondheidsorganisatie lag het aandeel volwassenen met obesitas in Suriname in de afgelopen jaren grofweg tussen een kwart en een derde van de bevolking. Deze bandbreedte wijst op een structureel probleem, maar onvoldoende actuele nationale metingen maken precieze trendanalyse onzeker.
Wat wel duidelijk is, is dat obesitas samenhangt met een hogere incidentie van type 2 diabetes, hypertensie, hart en vaatziekten en nierfalen, aandoeningen die in Suriname al bovengemiddeld voorkomen en de zorgkosten structureel verhogen.
In de Verenigde Staten is de schaal en snelheid van de ontwikkeling beter gedocumenteerd. Een recente studie, gepubliceerd in het Journal of the American Medical Association, laat zien dat het aantal Amerikanen met obesitas steeg van 34,7 miljoen in 1990 naar circa 107 miljoen volwassenen in 2022. Projecties wijzen op bijna 126 miljoen mensen met obesitas in 2035, bijna de helft van alle Amerikaanse volwassenen. Deze cijfers tonen wat er gebeurt wanneer langdurige overconsumptie, grote porties en een sedentaire leefstijl structureel worden genormaliseerd.
De discussie over “junkfood” verdient nuance. Junkfood is niet uitsluitend fastfood van ketens. Ook restaurantmaaltijden kunnen functioneel als junkfood werken wanneer zij structureel calorierijk zijn, veel verzadigd vet, suiker en zout bevatten, en weinig vezels of micronutriënten leveren. In
Suriname gaat het niet alleen om snacks en frisdrank, maar ook om royale porties rijst, gefrituurde bijgerechten, zoete dranken en energierijke sauzen die cultureel ingebed zijn in het dagelijkse eetpatroon. Het probleem zit minder in incidentele consumptie dan in frequentie, portiegrootte en gebrek aan balans.
Vergeleken met de Verenigde Staten staat Suriname numeriek lager, maar de richting is vergelijkbaar. Zonder gerichte preventie, betrouwbare data en structurele aandacht voor voeding, beweging en voedselomgeving is het risico reëel dat Suriname dezelfde epidemiologische curve volgt, met disproportionele gevolgen voor gezinnen met lagere inkomens en een zorgsysteem met beperkte draagkracht.