In de late jaren zestig, een periode waarin extreme uithoudingsstunts wereldwijd aandacht trokken, besloot de Ier Mike Mick Meaney de grenzen van het menselijk lichaam te testen door onder de grond te gaan leven. Geboren in Tipperary en woonachtig in Londen kondigde hij in 1968, op 33-jarige leeftijd, aan dat hij langer begraven zou blijven dan wie ook voor hem. Opvallend was dat zijn vrouw Alice hier vooraf niet van op de hoogte was en het via de radio vernam. Een speciaal gemaakte kist werd zeven voet diep in een Londense tuin geplaatst. Via buizen kreeg hij lucht, voedsel en contact. Meaney leefde 61 dagen in volledige duisternis en kwam op 22 april 1968 levend boven. Het record werd nooit officieel erkend.