Wat zich afspeelt achter de muren van Surinaamse gevangenissen lijkt steeds meer op een schimmige economie waarin macht, angst en digitale verleiding samenkomen. Assembleelid Silvana Afonsoewa (NDP) trok recentelijk in een vraaggesprek op LIMFM aan de bel: gedetineerden worden onder druk gezet door medegevangenen om geld te regelen voor online gokpraktijken.
Volgens Afonsoewa gaat het niet om kleine bedragen. Uit verkregen informatie is gebleken dat familieleden van gevangenen onder zware druk staan om duizenden SRD’s – waarbij er zelfs bedragen van SRD 5.000, 6.000 en 8.000 zijn genoemd – bijeen te brengen.
Het alternatief? Ernstige intimidatie, mishandeling of zelfs seksueel molest van hun dierbaren achter de tralies. Het fenomeen legt een pijnlijke realiteit bloot: de gevangenis is niet langer enkel een plek van straf en rehabilitatie, maar ook een broedplaats voor digitale criminaliteit.
Dat gedetineerden toegang hebben tot internet en digitale betaalmiddelen roept vragen op over toezicht en controle. Hoe kan het dat smartphones en beltegoed circuleren binnen een omgeving waarvan wordt verwacht dat die streng wordt bewaakt? Hier komt de rol van penitentiaire ambtenaren nadrukkelijk in beeld.
Critici wijzen op een cultuur van wegkijken of zelfs actieve medewerking. Zonder de medewerking – of op zijn minst het nalaten van strikte controle – van gevangenispersoneel zouden dergelijke praktijken nauwelijks mogelijk zijn. Het binnensmokkelen van telefoons, het faciliteren van beltegoed en het gedogen van digitale gokactiviteiten duiden op een falend systeem van toezicht.
Voor families buiten de muren betekent dit een zware last. Zij worden gedwongen om aanzienlijke bedragen te betalen, vaak ten koste van hun eigen bestaanszekerheid. Het probleem overstijgt daarmee de gevangenis en raakt direct aan de sociale stabiliteit van gezinnen.
“Het ministerie van Justitie en Politie moet met beleid komen”, stelt Afonsoewa. Als voorstel noemt zij de invoering van een gecontroleerd systeem voor telefonische communicatie met de buitenwereld, waarbij gesprekken worden geregistreerd en gemonitord. “We moeten af van de situatie waarin familieleden onder druk worden gezet om duizenden SRD’s over te maken, enkel om molest van hun dierbaren te voorkomen.’
De overheid en het gevangeniswezen moeten dringend ingrijpen. Strengere controles, transparantie in het handelen van penitentiaire ambtenaren en een helder beleid tegen digitale criminaliteit zijn noodzakelijk om deze vicieuze cirkel te doorbreken.
De kwestie legt een ongemakkelijke waarheid bloot: van bewakers wordt verwacht dat ze hun rol met integriteit en discipline vervullen. Zolang er bewakers zijn die genoemde integriteit en discipline missen, blijven gevangenissen kwetsbare broedplaatsen voor misbruik en digitale uitbuiting.