Na bijna 200 dagen aan de macht lijkt de Surinaamse regering vooral bezig met praatjes en controversiële benoemingen in plaats van zichtbaar beleid en ontwikkeling.
De beloften uit het regeerakkoord lijken nog weinig tastbare resultaten opgeleverd te hebben, terwijl debatten over onderwijs, veiligheid en gezondheidszorg maar langzaam concreet worden ingevuld. Er is geen duidelijke roadmap gepresenteerd waarop wij als burgers kunnen zien wat de regering precies wil bereiken in de komende jaren.
In onderwijs zijn bijvoorbeeld gesprekken met vakbonden aangekondigd over arbeidsvoorwaarden, maar echte verhoging van salarissen en systemische verbeteringen blijven op zich laten wachten en worden voorgesteld in een traject in plaats van direct uitgevoerd.
Economisch worstelt Suriname nog steeds met een smalle begroting en de noodzaak om schulden te herstructureren; nieuwe projecten worden beperkt omdat de middelen vooral dienen om vaste lasten te dekken.
Hetzelfde geldt voor de toekomst rond olie & gas. Ondanks grote verwachtingen van opbrengsten vanaf 2028 – 2029, ontbreekt een heldere visie op hoe die inkomsten duurzaam vorm krijgen en de problemen in de samenleving zullen oplossen.
Kritische burgers vragen zich af of de regering eindelijk van benoemingen naar bestuurlijk leiderschap kan overschakelen en vooral wat dat voor het dagelijkse leven van Surinamers betekent.