De regering onder leiding van Jennifer Simons heeft het schoolvoedingsproject
van de vorige regering onder Chan Santokhi voortgezet. Dat besluit is rationeel te
verdedigen. Dagelijks ontvangen circa 15.000 kinderen een belegd brood en
ongeveer 2.900 een warme maaltijd. Voor dit programma is SRD 270 miljoen
uitgetrokken. In een context van koopkrachtverlies en voedselonzekerheid werkt
schoolvoeding direct door in concentratie, aanwezigheid en leerprestaties.
Tegelijkertijd bestaan er structurele tekortkomingen. Klachten over kwaliteit zijn
consistent en kunnen niet worden afgedaan als incidenten. Kwaliteitsverbetering
vereist heldere normen, onafhankelijke controles en consequente handhaving.
Daarnaast is de aanbesteding die in november is gehouden onvoldoende
transparant toegelicht. Onduidelijkheid over gunning en toetsingscriteria
ondermijnt vertrouwen, zeker gezien de historische schandalen rond naschoolse
opvang tijdens eerdere regeringen, waarvan onderzoeken nog lopen. Publieke
middelen vragen aantoonbare rechtmatigheid.
Vanuit voedingskundig perspectief is uitbreiding verdedigbaar. Het toevoegen van
melk kan de voedingswaarde verhogen door eiwitten, calcium en micronutriënten
te leveren. Diverse voedingsexperts wijzen erop dat melk een nutrient-dichte
optie is en de kans vergroot dat kinderen het ook daadwerkelijk consumeren.
Cruciaal is de inbedding in de lokale keten. Inkoop tegen reguliere prijs
bij Melkcentrale Paramaribo versterkt de leveringszekerheid en geeft een
staatsbedrijf extra omzet, zonder marktverstoring.
Effectieve schoolvoeding vergt dus drie zaken: transparantie, meetbare kwaliteit
en voedingskundige optimalisatie. Alleen dan rechtvaardigt het programma zijn
maatschappelijke en budgettaire gewicht.