De dodelijke aanrijding van zaterdag 17 januari, waarbij vijf mensen
omkwamen waaronder een kind, legt een ongemakkelijke waarheid bloot. De bestuurder beweert in een gehuurde auto te hebben gereden.
Die verklaring klinkt inmiddels bijna routineus. In theorie is alles netjes geregeld, in de praktijk verdwijnt verantwoordelijkheid zodra de sleutel van hand wisselt.
Bij autoverhuur zien we een bekend toneelstuk. Iemand met een geldig rijbewijs huurt het voertuig, tekent braaf het contract en verdwijnt daarna uit beeld. De auto duikt vervolgens op bij mensen zonder rijbewijs, zonder ervaring, soms zonder enig besef van risico.
Volgens verkeersveiligheidsexpert R. Klaas is dit geen incident maar een structureel misbruik. De verhuur eindigt op papier, maar het echte gebruik begint daar pas.
Hetzelfde patroon zien we bij berovingen. De huurauto fungeert als
wegwerpobject, de huurder als schild, de dader als schaduw. Satirisch genoeg lijkt de auto juridisch onschendbaar zolang het contract klopt. Totdat het fout gaat en de samenleving de rekening betaalt.