Volgens bestuurskundige en toerisme-analist R.S. kijkt Suriname elk jaar opnieuw in dezelfde
spiegel, maar weigert het beeld te erkennen. Zodra de Vakantiebeurs Utrecht opent, staat er
prompt een minister klaar met opgepoetste slides, oude slogans en beloftes zonder meetbare
onderbouwing. Groei wordt verkondigd, maar data blijft afwezig. Wanneer gevraagd wordt waar
die groei vandaan komt, verschuift het gesprek soepel naar diaspora-bezoek, alsof familiebezoek
plotseling internationaal toerisme is geworden.
De expert wijst erop dat toerisme hardnekkig wordt behandeld als een marketingprobleem,
terwijl het in werkelijkheid een bestuursvraagstuk is. Wat wordt er gepromoot? Wegen die
toeristische trekpleisters nauwelijks bereikbaar maken, een stroomvoorziening die onzeker is,
onveiligheid, rommelige openbare ruimtes, een gebrek aan basale service en criminaliteit. De
beursstand blinkt, het land erachter hapert.
Deelname aan internationale beurzen fungeert zo als politieke cosmetica. Het maskeert
bestuurlijk falen en schept valse verwachtingen bij buitenlandse partners, terwijl lokale
ondernemers blijven vastlopen op trage vergunningen en inconsistente regels. De conclusie van
de expert is nuchter: toerisme begint niet in Utrecht, maar op Surinaamse wegen, in schone
straten, betrouwbare infrastructuur en voorspelbaar beleid. Zolang dat ontbreekt, blijft elke
beursdeelname een zorgvuldig verpakte illusie.