In december wonen we niet in Suriname, maar in een ander universum. Een prachtig universum waar de koelkast nooit leeg is en de eettafel altijd te klein is voor de vele delicatessen.
Vanaf 1 december regent het voedselpakketten, cadeautjes en zakken rijst alsof de wereld morgen zal vergaan. “Eet maar”, roept Marie vrolijk tegen haar gezin “in januari zien we wel verder.”
December glijdt voorbij met kip, roomtaart, frisdrank, wijn en feestjes die “klein” beginnen maar eindigen met potten die geen bodem lijken te hebben. Zelfs Bonzo de herdershond eet beter dan normaal. Nieuwjaarsdag passeert ook nog met lekker eten tot aan het plafond en plannen die klinken als sprookjes. “Dit jaar gaan we flink sparen, zeggen alle gezinsleden met volle mond.”
Maar op 10 januari gebeurt het ondenkbare. De koelkast is leeg. Kleine Jerrel opent de deur drie keer voor alle zekerheid. Misschien is het eten vanzelf teruggekomen. Neen hoor, Niks, Nada! Er is alleen een kippenpoot en “iets” groenigs in een bakje, waarvan niemand meer weet wat het is; pasta, pudding, oom, oastei of misschien kaviaar.
De kinderen staren Marie aan. Mama “Wat eten we vandaag?” Marie denkt snel na. Ze gaat iets improviseren. Er is nog hoop en hoop doet leven. Improvisatie is rijst zonder iets of iets zonder rijst. Met een beetje fantasie is het “Fried Rice” als smakelijk familierecept.
De familie in het buitenland is intussen onbereikbaar. Ze hadden in december al hun goedhartige plicht gedaan en aan familie in Suriname hun zuurverdiend geld, pakketten en de beste wensen gestuurd. Die reddingslijn was nu afgesloten. Nicolaas de Kerstman was ook allang met de noorderzon vertrokken en nam het laatste stukje kip mee in zijn rugzak.
Marie luistert in het nieuwe jaar aandachtig naar beleidsmakers die jaar in jaar uit via de massamedia mooie maar nutteloze woorden tot ons spreken. Ze ontdekt tot haar bittere teleurstelling dat de woorden van politici precies hetzelfde zijn als gebakken lucht. Vandaag telt ze zuchtend de dagen af naar eind januari, totdat haar salaris zal verschijnen als een reddende engel met een geldtrommel.
Er is een belangrijke les geleerd. In december eten we alsof januari niet bestaat. In januari komt de dag des oordeels.
Lilly Rose
