Suriname kijkt al jaren met gespannen ogen naar de oostgrens, waar Guyana in recordtempo een olie-imperium uit de zeebodem heeft getild. Binnen vier jaar na de eerste vondst pompte het buurland bijna een miljoen vaten per dag op en transformeerde zijn economie tot een van de rijkste per hoofd van de bevolking in Zuid-Amerika.
Paramaribo droomde van eenzelfde scenario, maar de weg blijkt hobbeliger dan gehoopt.
In 2021 zijn kaarten op Block 58, waar TotalEnergies en APA Corporation veelbelovende ontdekkingen deden, gelegd. Toch stokte de vaart: tegenvallende boringen en een hoog gas-aandeel vertraagden de finale investeringsbeslissing. Pas in oktober 2024 kwam groen licht voor het megaproject GranMorgu, een investering van 10,5 miljard dollar. Het all-electric FPSO-schip moet vanaf 2028 dagelijks 220.000 vaten olie produceren, met een uitzonderlijk lage CO₂-uitstoot van slechts 16 kilo per vat – ver onder het wereldgemiddelde.
De verwachtingen zijn torenhoog. Het IMF voorspelt dat Suriname’s economie in 2028 met 55% zal groeien. Toch blijft de realiteit weerbarstig. Waar Guyana’s Stabroek Block een schier eindeloze stroom van commerciële vondsten opleverde, zijn Suriname’s resultaten wisselvallig. Petronas ontdekte gas in Block 52, maar olie bleef uit. APA gaf grote delen van Block 53 terug aan Staatsolie, en nieuwe boringen leverden tot nu toe weinig tastbare successen op. Analisten van onder andere oliprice.com vrezen dat de petroleumrijke waterweg simpelweg niet zo ver doorloopt in Surinaamse wateren als gehoopt.
De paradox is duidelijk: GranMorgu kan Suriname een broodnodige economische injectie geven, maar één project maakt nog geen olierijkdom. Hoge ontwikkelingskosten, onzekerheid over reserves en mondiale druk om fossiele brandstoffen af te bouwen, zetten investeerders op scherp. Terwijl Guyana zich al stevig nestelt in de club van olieproducenten, moet Suriname bewijzen dat het meer is dan een frontier met één paradepaardje.
De komende jaren zullen beslissend zijn. Als GranMorgu slaagt, kan het land een fundament leggen voor groei en stabiliteit. Maar als nieuwe boringen blijven teleurstellen, dreigt Suriname’s oliehoop te vervliegen — en blijft de droom van een Guyanese metamorfose slechts een spiegelbeeld in de oceaan.