President Jennifer Simons heeft zich na de Amerikaanse militaire aanval op Caracas en de ontvoering van President Nicolás Maduro en zijn vrouw niet duidelijk uitgesproken. De verklaring bleek “noch vis, noch vlees” te zijn. In plaats van een eigen positie te formuleren, verschuilt de regering zich achter een algemene verklaring van CARICOM.
Die keuze roept vragen op. CARICOM beschikt noch economisch, noch militair over slagkracht, en voert geen zelfstandig buitenlands beleid. Bovendien hebben meerdere lidstaten zich inmiddels openlijk pro-VS uitgesproken. De regionale paraplu biedt Suriname dus geen echte politieke dekking.
De regering verwijst naar het respecteren van de internationale rechtsorde. Maar volgens veel waarnemers bestaat die orde in de praktijk nauwelijks meer. Instellingen als de Organisatie van Amerikaanse Staten en de Verenigde Naties functioneren steeds vaker als “tijgers zonder tanden”, mede omdat de Verenigde Staten de grootste donor zijn en binnen de VN beschikken over vetorecht.
Volgens de internationaal geopolitiek analist dr. Alejandro Fuentes is dit precies het probleem:
“Kleine staten denken dat neutraliteit hen beschermt, maar in een tijdperk van machtspolitiek wordt stilzwijgen geïnterpreteerd als positionering. Niet kiezen ís ook kiezen.”
De Amerikaanse National Security Strategy van november 2025 laat weinig ruimte voor interpretatie. Washington wil een westelijk halfrond dat meewerkt in de strijd tegen narco-terrorisme, vrij blijft van vijandige buitenlandse invloed en strategische locaties en toeleveringsketens veiligstelt. Dit wordt expliciet gepresenteerd als een Trump-corollarium op de Monroe-doctrine, gekoppeld aan president Donald Trump.
De boodschap is ook door minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio herhaald: Suriname moet de Chinese invloed temporiseren. Wie dat niet begrijpt, begrijpt volgens Rubio de ernst van het moment niet.
De kern, aldus Fuentes, draait niet om Venezolaanse olie maar om het terugdringen van Chinese en Russische invloed in de regio. “Suriname staat op een kruispunt. De luxe van vaagheid is voorbij.”