Twee jaar nadat de Britse archeoloog Howard Carter en zijn team het graf van farao Toetanchamon nabij Luxor in Egypte ontdekten, vonden ze op 3 januari 1924 de grootste schat van het graf: een stenen sarcofaag met daarin een massief gouden kist met de mummie van Toetanchamon.
Toen Carter in 1891 voor het eerst in Egypte aankwam, waren de meeste oude Egyptische graven al ontdekt, hoewel het graf van de relatief onbekende farao Toetanchamon, die op jonge leeftijd was overleden, nog steeds spoorloos was.
Na de Eerste Wereldoorlog begon Carter een intensieve zoektocht naar “het graf van Toetanchamon” en vond uiteindelijk een trap naar de grafkamer, verborgen in het puin nabij de ingang van het nabijgelegen graf van koning Ramses VI in de Vallei der Koningen.
Op 26 november 1922 betraden Carter en zijn collega-archeoloog Lord Carnarvon het graf en troffen het wonderbaarlijk genoeg intact aan. De meest schitterende architectonische vondst was een stenen sarcofaag met daarin drie in elkaar geneste doodskisten.
In de laatste kist, gemaakt van massief goud, lag de mummie van de jonge koning Toetanchamon, die meer dan 3000 jaar bewaard was gebleven.