Met 2025 achter de rug kijkt Suriname terug op een jaar van scherpe contrasten. Het waren twaalf maanden waarin hoogtepunten en dieptepunten elkaar afwisselden, soms zelfs op dezelfde dag. Er waren momenten van nationale trots, van saamhorigheid bij sport, cultuur en herdenkingen, maar ook dagen van rouw om verlies, geweld en onzekerheid. Het leven liet zich niet in één kleur vangen.
De economische neergang drukte zwaar op het dagelijks bestaan. Prijzen bleven stijgen, salarissen hielden geen gelijke tred en voor veel gezinnen werd elke maand een rekensom. Boodschappen, schoolkosten, elektriciteit en vervoer vroegen offers. Toch bleef Suriname Suriname: veerkrachtig, warm en samen.
Volgens goed Surinaams gebruik sloten we het jaar feestelijk af. Honderden vakantiegangers keerden terug, families kwamen samen, tafels werden gedeeld en verhalen herhaald. In die momenten verdween armoede even naar de achtergrond. Wat we misten aan geld, vulden we aan met lachen, muziek en nabijheid. Armoede werd, al was het kort, ook een moment van vreugde.
Maar met het nieuwe jaar komt onvermijdelijk de realiteit terug. De agenda opent zich, rekeningen wachten, betaallijsten moeten opnieuw worden afgewerkt.
Toch nemen we iets mee uit 2025: het besef dat we, ondanks alles, blijven staan. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat samenleven ons sterker maakt.