De verborgen economie van de seksindustrie

  • Iedere donderdag in Dagblad Suriname: Leven aan de rand

“Er gaat meer geld rond in de nacht dan overdag”, zegt Sharda (38), moeder van twee, die al twaalf jaar werkt in een bar aan de Jules Sedney Haven. “Een man betaalt SRD 1.500 voor drie uren, maar ik hou er misschien SRD 400 aan over.” De rest gaat naar de barhouder, de bewaker en de ‘vriendin’ die klanten regelt.

De seksindustrie in Suriname vormt een grijze markt die in stilte tienduizenden mensen voedt: barmedewerkers, beveiligers, chauffeurs en kameruitbaters. Er is geen belasting, geen verzekering en geen pensioen, maar wél een stabiele cashflow die hele buurten draaiend houdt.

De mannen die ‘even ontspanning’ zoeken, betalen vaak in dollars. Sharda glimlacht flauwtjes: “Als de koers stijgt, stijgt ook de drukte.”

Achter die glimlach schuilt een harde realiteit: vrouwen die zichzelf verhuren om te overleven, en ondernemers die winst maken op hun kwetsbaarheid.

Wat voor buitenstaanders ‘zonde’ lijkt, is voor velen pure economie — een parallelle wereld waar de nacht de dag voedt, en honger en verlangen samen de koers bepalen.

error: Kopiëren mag niet!