Het behalen van een rijbewijs in Suriname is voor velen een grote investering. Kandidaten leggen maandenlange trainingen af, betalen duizenden SRD’s voor lessen, examens en administratie, en ontvangen uiteindelijk de felbegeerde rijbevoegdheid. Maar wie denkt dat hiermee de strijd gestreden is, komt vaak bedrogen uit.
Steeds vaker klinkt de klacht dat het officiĂ«le rijbewijspasje, het tastbare bewijs van je rijbevoegdheid, niet tijdig wordt verstrekt. Kandidaten moeten weken, vaak zelfs maanden en soms een jaar in en uit wachten. Ondertussen circuleren de welbekende verhalen dat “wie over de juiste connecties beschikt, het document veel sneller in handen krijgt”.
Een burger die onlangs zijn examen afrondde, vertelt: “Ik heb alles betaald en mijn rijbevoegdheid gehaald. Maar nu moet ik volgens mijn examinator twee maanden wachten, dit terwijl anderen die iemand kennen hun rijbewijs al binnen een paar dagen krijgen. Dat voelt oneerlijk.”
Het systeem roept vragen op over transparantie en efficiëntie. Waarom duurt het zo lang voordat iemand zijn rijbewijs krijgt, terwijl de rijbevoegdheid al is toegekend? En nog belangrijker: waarom lijkt de toegang tot het document afhankelijk van wie je kent in plaats van een ordelijk proces?
Zolang deze ongelijkheid blijft bestaan, heerst er onvrede onder burgers. Het rijbewijs is meer dan een plastic kaartje: het vertegenwoordigt de investering van tijd, geld en inzet van de burger. Een eerlijke en transparante afgifte zou dan ook vanzelfsprekend moeten zijn.