In Suriname lijkt een gevangenisstraf soms verdacht veel op een “all-inclusive” hotelarrangement mét stadswandeling. Gevangenen die even frisse lucht willen of een biertje missen, weten de route: gewoon de poort uit, door de stad wandelen, en na een paar dagen weer netjes aanmelden.
Het systeem is simpel: zolang je onderweg geen vechtpartij begint of iemand mishandelt, kom je er vanaf zonder extra straf. Je gaat gewoon terug naar je cel en tikt de oorspronkelijke straf verder uit.
Critici noemen het een soort beloningsprogramma: “Wie zegt dat Suriname geen toerismebeleid heeft? Hier wordt zelfs de gevangenis gepromoot met gratis citytrips.” Burgers reageren met cynische grapjes: “In andere landen krijg je korting bij booking.com, bij ons krijg je korting bij Santo Boma.”
In de VS daarentegen is ontsnappen een ander verhaal. Daar word je, zelfs als je alleen maar even wilde wandelen, behandeld alsof je een gewapende bankovervaller bent. Dubbele straf, streng regime, en soms zelfs levenslang. Vrije lucht inademen is daar een luxe die alleen buiten de tralies mag.
Met andere woorden: Suriname biedt onbedoeld een tropisch “uitloopmodel,” terwijl Amerika zweert bij het strikte “lock-up-for-life”-systeem.