De Israelische genocide op de Palestijnen is van de voorpagina’s verdwenen

Door:Michiel Bot

De Israelische genocide op de Palestijnen is van de voorpagina’s verdwenen, terwijl deze zich volgens Forensic Architecture en Rinke Verkerk van De Correspondent in de eindfase bevindt. Don’t stop talking about Palestine.

“De strategie: ‘evacueren’, aanvallen, concentreren, opsluiten en controleren. (…)

Met die ‘evacuatiebevelen’ drijft Israël de Palestijnen in Gaza naar gebieden die als ‘veilig’ gemarkeerd zijn. Dit doet Israël kriskras door de hele Gazastrook, nu al 21 maanden lang. De ‘evacuatiebevelen’ gaan gepaard met hevige bombardementen en invasies.

Deze ‘evacuatiebevelen’ lijken te worden verstrekt volgens een grillig patroon. Soms worden verboden gebieden weer toegankelijk verklaard, om later opnieuw te worden ‘geëvacueerd’.

Tegelijkertijd ontvangen mensen in ‘veilig’ verklaarde gebieden plotsklaps ‘evacuatiebevelen’. De gebieden waar ze vandaan komen zijn al verwoest; vervolgens is het ‘veilig’ verklaarde gebied aan de beurt. Ze krijgen het bevel terug te keren naar levensgevaarlijke, verwoeste gebieden, om daar te wachten op het volgende ‘evacuatiebevel’.

Palestijnen worden dus onophoudelijk en op onvoorspelbare wijze van hot naar her door de Gazastrook gejaagd – terwijl nergens nog iets overeind staat om naar terug te keren. (…)

Sinds mei 2024 is Al-Mawasi, een kleine stad en kuststrook in het zuidwesten van Gaza, het enige gebied dat nog als ‘veilig’ wordt aangemerkt. Op de ‘evacuatiebevelen’ die Israël uitstuurt, krimpt deze gemarkeerde zone in Al-Mawasi steeds verder. Het is nu één kleine ‘concentratiezone’, zoals Israël het noemt.

Deze ‘concentratiezone’ is feitelijk een concentratiekamp. Je kunt er wel in, maar je komt er extreem moeilijk uit. De Palestijnen worden gedwongen zich naar dit kamp te begeven, omdat dit de enige plek is in Gaza waar nog wat voedsel wordt binnengebracht. (…)

De laatste dreun: voedsel als lokaas voor verdrijving
Er zijn honderdduizenden Palestijnen die de ‘evacuatiebevelen’ van Israël niet opvolgen. Omdat zij het niet willen of het niet kunnen. Om die mensen toch te dwingen zich te verplaatsen, zet Israël uithongering in en een gemilitariseerde vorm van ‘humanitaire hulp’. Het wil de Palestijnen die zich niet laten ‘concentreren’ alsnog naar het concentratiekamp dwingen. (…)

Maar het totale gebrek aan internationaal ingrijpen maakt dat Israël ongestraft, en zelfs gesteund met wapens en politieke bescherming de situatie steeds verder kan laten escaleren. Bezalel Smotrich verkondigde in een speech* dat Israël ‘alles zal vernielen wat nog is overgebleven van de Strook, omdat het één grote terrorismestad is’.

Ook premier Benjamin Netanyahu bevestigde deze bedoeling* expliciet: ‘We vernielen meer en meer huizen – ze [de Palestijnen in Gaza] kunnen nergens meer heen.’”