Inleiding
In Suriname, waar de goudkoorts dorpen verscheurt, corruptie als āhandig zakendoenā wordt verheerlijkt en politieke beloften vaker breken dan ze houden, is de grens tussen individuele waanvoorstellingen en collectieve ontkenning flinterdun. Psychologen diagnosticeren een persoon met waanstoornissen, maar wat noemen we een samenleving die collectief wegkijkt van haar problemen? Een expertanalyse van Surinameās psychosociale realiteit ā met harde voorbeelden.
1. De Goudkoorts-psychose: Vernietiging als normaal beschouwd
In het binnenland graven illegale mijnwerkers het landschap om, vergiftigen kwik de rivieren, en worden inheemse gemeenschappen verdreven. Toch viert de overheid deze sector als āeconomische groeiā. “Het is collectieve cognitieve dissonantieā, zegt dr. Radjesh , klinisch psycholoog. “We weten dat dit op termijn desastreus is, maar we doen alsof het onvermijdelijk is. Alsof we geen keuze hebben.”
Voorbeeld: In gebieden worden kinderen geboren met neurologische afwijkingen door kwikvergiftiging. Toch blijft de overheid investeren in goudconcessies, terwijl gezondheidszorg achteruit holt.
2. Corruptie als ācultuurā: Pathologisch normaal
Surinameās corruptie is zo genormaliseerd dat het een sociaal symptoom is geworden. “Wanneer fraude zo ingebakken zit dat mensen het āhandigheidā noemen, spreken we van een pathologische maatschappijā. aldus socioloog Vanessa.
Voorbeeld: Een ambtenaar die een ātoeslagā vraagt voor een paspoort wordt niet meer als dief gezien, maar als iemand die āzijn kans grijptā. Intussen stijgen de kosten van leven, maar de collectieve verontwaardiging blijft uit.
3. Politieke waanideeƫn: De belofte-industrie
Elke verkiezingscyclus herhaalt zich hetzelfde patroon: grootse beloften (stabiele SRD, betere ziekenhuizen, banen), gevolgd door teleurstelling. Toch blijven kiezers hoop vestigen op dezelfde partijen. “Dit is geen politiek falen meer, maar een massale zelfbedrogā, zegt politiek analist Ruben .
Voorbeeld: In 2020 beloofde regering-X āgeen nieuwe belastingenā. Binnen een jaar kwamen er vijf nieuwe heffingen. Toch blijft dezelfde partij populair.
4. De vlucht in spiritualiteit: Mystiek als copingmechanisme
Terwijl de economie krimpt, groeien esoterische āguruāsā en wonderpredikers. “Mensen zoeken magische oplossingen voor reĆ«le problemenā, zegt psychiater Maureen . “Waanzin wordt verkocht als hoop.”
Voorbeeld: Iemand in Paramaribo verkocht āzegenwaterā tegen armoede voor SRD 500 per fles ā honderden kwamen.
Intussen sluiten echte klinieken door geldgebrek.
Conclusie: Een gezamenlijke therapie
Totdat Suriname erkent dat haar ānormaliteitā vaak gestoord is, verandert er niets. “We moeten collectief in de spiegel kijkenā, zegt dr. Radjesh.
“Anders blijven we een samenleving die haar eigen ondergang financiert ā terwijl we doen alsof het feest is.”