De verkiezingscampagne heeft vele gezichten

Vroeger ging men de politiek in omdat men hart had voor het land en wilde meewerken aan de opbouw, men wilde proberen dingen die niet goed gingen, beter te doen. Wat nu opvalt, is dat het gros de politiek ingaat uit persoonlijk belang. Ook de zucht naar macht is een van de drijfveren. Een blik in de politiek laat steeds meer zien dat mensen streven naar macht omdat ze vanuit die machtspositie heel veel voor zichzelf, vrienden en familie kunnen doen. Vanuit een machtspositie kan men zich sneller en makkelijker verrijken. Vandaar dat er de laatste tijd steeds vaker geluiden opgaan om de bezittingen van de kandidaat van te voren in kaart te brengen zodat men kan zien hoeveel grond, auto’s, helikopters en geld hij of zij bezit voor de aanstelling en dan later kan vaststellen wat hij tijdens de regeerperiode heeft vergaard. Een heel goed voorbeeld hiervan is Abrahams. Ook gaan in een toppositie sneller deuren voor je open.  

Kandidaten

Hoe men aan kandidaten komt, is ook een punt van aandacht. De correcte weg zou zijn om iedere kandidaat die zich aanmeldt te screenen op scholing, deskundigheid, maar vooral op integriteit. Dat gebeurt echter niet. Een goede manier om het volk te laten kennismaken met een kandidaat is om op de meetings hem of haar tegen het licht te houden. Vertel gewoon wie die persoon is en wat er in zijn bagage zit. Dan is het aan het volk om te beslissen of zo iemand je stem waard is.

Een recent voorbeeld dat er niet wordt gescreend is een corrupte agent die eerst zetelde bij de NDP en daarna met zijn corrupte bagage overstapte naar de NPS, dus NPS haalde corruptie binnen. Nog een veel gebruikte truc is om iemand die op je lijkt op de lijst te plaatsen dus etnisch bezig te zijn. Wat nog vaker voorkomt, is dat men kandidaten, die ondanks ze bekend staan als corrupt en niet integer, toch weer op de kieslijst plaatst. Leiders durven aan het eind van de rit geen schoon schip te maken en nog minder tijdens de rit een corrupt persoon te verwijderen. Omdat de politieke leiders dit niet zelf willen of kunnen aanpakken, moet er een wet  komen die het volk tegen dit soort mensen beschermt. 

Nog beter is, als niet een ander, maar de kandidaat zelf zich een spiegel voorhoudt en eerlijk tegen zichzelf zegt, ik laat me gemakkelijk omkopen, doe aan vriendjespolitiek,  heb geld van de buitenschoolse opvang gestolen, ik ben een bankrover of drugsdealer. Dan moet hij zelf beslissen of  hij met zo’n bagage wel of niet zo’n post mag bekleden of hij met zo’n bagage de juiste voorbeeldfiguur is?                                                                                                   

Steun                                                                                                           Nog een zorgwekkend punt is de financiële steun die de partij krijgt. De steun is jammer genoeg nooit omdat ze de partij een warm hart toedragen of vaderlandslievend en onbaatzuchtig. Velen willen iets terug voor hun financiële steun. Dat iets kan zijn een positie of een voorkeursbehandeling. Verstandig is om nooit het geld van zulke mensen te accepteren, dan kunnen ze je ook niet chanteren of onder druk zetten.

Het volk                                                                                                        Naar de stembus gaan in Europa is een privé aangelegenheid, echter in Suriname maakt men er een publiekelijke vertoning van. Het geeft velen een kick om hun politieke keuze van de daken te roepen en op het erf vlaggen te laten wapperen. Ook laten ze vaak deze handelingen gepaard gaan met kreten als:” Hij behoort  tot mijn ras dus stem ik op hem of hij of zij is een vriend of familie, kortom, die redenen hebben niets te maken met landsbelang. Velen zijn dan geneigd om deze mensen weg te zetten als dom, egoïstisch of gebrek aan inzicht. Deze mensen zijn niet dom, ze denken simpelweg vanuit hun eigen straatje en niet van uit landsbelang. Ze vragen zich slechts af wat het land hen te bieden heeft en niet wat kan zij voor hun land kunnen betekenen.

Ook wil men vaak zijn politieke voorkeur aan een ander opdringen en als dat niet lukt, gaan ze schelden, vernederen, beledigen en pijn zaaien.

Dring nooit je mening aan een ander op en zet nooit een ander weg als dom en kortzichtig. Bouterse ging zelfs zo ver dat hij andersdenkenden coupplegers noemde en ze martelde en vermoorde. Laat niemand je zo ver naar beneden trekken dat je terug gaat beledigen en zelfs haten. Een sterke persoonlijkheid zal de verschillen van inzicht zonder ruzies en haatgevoelens respecteren.

Leiders                                                                                                          Een volk dat zich naïef en passief opstelt, kan gemakkelijk door corrupte leiders worden gemanipuleerd. Vele Surinamers laten zich hierdoor inpakken. Het is nu eenmaal gemakkelijker om mensen voor de gek te houden dan ze ervan te overtuigen dat ze zijn belazerd.

Echter, een ware leider zal geen misbruik maken van de passiviteit van zijn volk en hij zal zich ook nooit als leider opdringen. Een ware leider stelt zich op als een herder, hij blijft achter zijn kudde en laat de slimsten voorop lopen, zodat niemand door heeft dat ze al die tijd van achteren uit worden geleid. Het gaat hem dus niet om zijn ego te voeden of schouderklopjes te incasseren, maar om goede resultaten te behalen voor het land. De mens heeft vooruitgang en ontwikkeling geboekt op vele gebieden. Het enige dat we nog moeten leren is om  als broeders met elkaar te leven. Politieke partijen zijn slechts tijdelijk, maar in harmonie leven met elkaar brengt voor altijd innerlijke rust

We may have all come on different ships, but we’re in the same boat now. (Martin Luther King)

Josta Vaseur

error: Kopiëren mag niet!