SLM staat bij 59 jaar op moeilijk punt

De SLM viert een dezer dagen haar 59-jarig bestaan. Dat is temidden van een situatie waarbij het niet duidelijk is wat het lot is van het bedrijf dat uit haar voegen is gegroeid. De SLM is door de jaren heen, vooral sinds de Surinaamse politieke partij de SPA er de scepter over zwaaide, meer een opvangplek geworden van personen die een baan moeten hebben. Daarbij is ook op cruciale plekken personen, vrienden, familie, vriendinnen, geplaatst die voor hun taken niet zijn berekend. Zo kan het in het bedrijf voorkomen dat personeel discriminatoir wordt behandeld, dat personeelsinformatie verdwijnt en dat men het niet erg vindt. Er zijn 2 gevallen bekend van bedrijven die zwaar in problemen zijn gekomen omdat de vakbond op de stoel van de directie is gaan zitten: Surland en de SLM. Bij de SLM is er in zijn hoogtijdagen sprake geweest van een misbruik van de machtspositie. Dat kon omdat zowel de directie als de raad van toezicht en de bond afkomstig waren van hetzelfde politieke huis. Veel Surinamers in binnen en buitenland zijn trots op de SLM, velen loeren om elke halve fout van het bedrijf breed uit te meten op social media. Wanneer de KLM hetzelfde doet dan zie je deze mensen dat niet doen. Men schreeuwt hier soms op de luchthaven alsof men een winti over zich heen heeft gekregen, maar die taferelen van onze mensen zie je niet op Schiphol. Waarschijnlijk wordt het een en ander ook veroorzaakt door de gedachte dat de pret voorbij is en dat men terug naar huis moet om de schulden te gaan afbetalen. Het bedrijf SLM is de laatste jaren veel geassocieerd geweest met vriendjespolitiek en misbruik van de faciliteiten zoals gratis vliegen. Ook is het bedrijf vaak in het nieuws met vertragingen op vertragingen, die men niet altijd in staat is te melden. Wat ook het nieuws vaker heeft gehaald is gebrek aan leiding op de luchthaven zelf op de dagen van de vluchten. Onsmakelijke situaties zoals uitstel van vluchten is men niet in staat om met gebruikmaking van de geluidsinstallatie, zo die er is, bekend te maken. Vliegtuigen vielen vaker uit, en daarmee viel ook uit de puur Surinaamse gezellige sfeer waarmee velen hun vakantie in Nederland of Suriname inluidden. Intussen is het regionale plaatje voor de SLM duidelijk geworden. Het bedrijf is niet te draaien op deze zelfde wijze zoals het de laatste jaren is gedraaid. Dat kan alleen op 1 manier en dat is met constante subsidie van de regering. En nu is het beleid juist om alle niet-productieve subsidies af te bouwen. De vraag rijst of we met het wegvallen van SLM inkomsten als staat zullen derven. Als de som van een vlucht heen en terug naar Suriname zodanig veel inkomsten van toeristen binnenbrengt (los van de ticketverkoop) dat het in ruime mate de operationele kosten van de vlucht (heen en weer: afschrijving, personeel, brandstof, landingsgrechten, onderhoud) overschrijdt, dan is de subsidie van de vlucht niet-onproductief. Maar over het algemeen is het niet zo dat de mensen die niet met SLM kunnen vliegen, gewoon niet ervoor kiezen om naar Suriname te komen. Wij denken dat met of zonder de SLM hetzelfde aantal toeristen het land aandoen. Tot nu toe is dat over het algemeen meer voor familiebezoek, en dit zal in de komende decennia alleen maar afnemen. De regering heeft een nieuwe directeur aangesteld die aan had gegeven het totale personeel of een groot deel ervan te willen ontslaan. Daarvan is nog niets terecht gekomen. We hebben eerder kritiek gehad op het zogenaamde overlevingsrapport dat door hem of namens hem aan de regering was aangeboden. Daarvan kan gezegd worden dat er tientallen Surinamers rondlopen die een 10 maal betere en een echte rapport aan de regering hadden kunnen aanbieden. Aan het overlevingsrapport, dat snel even terloops was geschreven, is niet veel aandacht besteed. Daardoor zijn wij niet overtuigd van en gezondmakingsplan, wel van een verzoek om subsidie voort te zetten. Intussen zien wij dat met gehuurde vliegtuigen de SLM vluchten uitvoert naar de USA, Caribbean en ook naar Nederland. Opvallend is dat Copa al op Suriname vliegt en in september ook American Airlines op Suriname zal beginnen te vliegen. Verder hebben we de KLM die op Suriname vliegt. Met deze 3 grote spelers wordt het niet gemakkelijk voor de SLM om gezond te worden. Er is inmiddels een openmarkt in de internationale burgerluchtvaart en dat is een goede zaak. Het luchtruim moet open zijn voor alle vliegmaatschappijen die op Suriname willen vliegen. Wat Suriname kan vragen is dat geheel in de huisstijl van deze grote vliegmaatschappijen op de Surinaamse vluchten een beetje een Surinaamse sfeer wordt gebracht en dat is middels onder andere de consumptie en het personeel. Dat zou lekker meegenomen zijn. De enige overlevingskans voor de SLM is nu het privatiseren van het bedrijf, waarmee een behoorlijk verlies van banen gepaard zal gaan. Het zijn allemaal overwegingen die gelden bij 59 jaar SLM. In de afgelopen jaren heeft de SLM getracht om het bedrijf te moderniseren en dat is op bescheiden niveau wel gelukt zoals het online inchecken. De website oogt ook redelijk toegankelijk. Surinaamse reizigers die met enige regelmaat reizen bewaren over het algemeen prettige herinneringen aan de SLM. We feliciteren het bedrijf met 59 jaar en hopen het beste voor deze maatschappij.     

error: Kopiëren mag niet!
%d bloggers liken dit: