‘De uit het graf gehaalde koloniale ontwikkelingsbeleidsstrategie’

Helaas zien wij dat regering Santokhi/Brunswijk is gaan omarmen het koloniaal sociaal economisch ontwikkelingsbeleid met een onrechtvaardige sociaal economisch structuur, die eerder bewezen heeft niet instaat te zijn onze nationale productie te stimuleren en ook niet instaat is om de Surinaamse bevolking de elementaire menselijke bestaansgaranties te bieden. Wat een vreselijke terugvallende situatie een set back dus.

De koloniale ordening

De erfenis van het voormalig moederland de kolonisator en voorgaande VHP/NPS regeringen. De kern van de koloniale ordening werd/wordt gevormd door politieke en economische structuren die met wereld omvattende tentakels  van uit de ver gemoderniseerde landen opereren. Er wordt in dit verband gesproken over het Internationale Welvaart Naast Armoede Systeem(WNAS). Als we verder kijken in de richting van de huidige VHP-NPS+ regering is veel te herkennen. De eenvoudige vraag die gesteld wordt is: Wat is er uiteindelijk gebeurd met al die veranderingsprojecten tijdens de VHP/NPS  voorgaande regeerperioden, met een totaal van 11 x 5 jaar=55 jaar een lange periode waarbij zoveel moeite tijd en geld ontwikkelingshulp/begrotingsbalanssteun (gratis geld) is gestopt? De geërfde koloniale ordening: resulterend in een aan het buitenland grenzend gericht economisch bestel met als gevolg grote sociale uitdagingen, enorme ontwikkelingsachterstanden en welzijn tekorten voor de Surinaamse mens. Ons volk is niet onaangetast gebleven en heeft een verdere cultivering ondergaan, met een tragisch inhoud. 

De big puch politiek 

Deze uit de koloniale periode stammende big puch politiek inhoudende de exploitatie van bodemschatten(natuurlijke hulpbronnen) door buitenlands kapitaal, waarbij de Surinaamse overheid voor de kostbare infrastructurele ontsluiting en voor een gunstig investering klimaat zorg dient te dragen. Dit is  wederom de basis voor de huidige VHP+ regering ontwikkelingsstrategie. In essentie wordt nog steeds de door het kolonialisme in gegeven visie door onze VHP+ regering gehuldigd dat alleen het buitenlandse particuliere bedrijfsleven de motor is van het  ontwikkelingsproces. Deze koloniale beleidsstrategie heeft naar binnen toe beste lezer, schadelijke effecten met name voor de Surinaamse mens. Concreet kan in dit verband gewezen worden naar de smalle economische basis en de onevenwichtige economische structuur. De belemmerende kansen tot het ontstaan van een eigen nationaal productie apparaat, een marginale deelneming van de Surinamer in het sociaal economisch ontwikkelingsproces en verwaarlozing van de landbouw en van de nationale industrie. Kortom, een scheef getrokken structuur en een onrechtvaardige samenleving.

Hoewel het bewustwordingsproces van de natie m.b.t. de ontwikkelingspotentie van dit land, de afgelopen decennia zich langzaam maar zeker in positieve zin ontwikkeld, blijkt dat het versneld aanpakken van deze ontwikkelingspotenties nogal achterblijft. Dit ook vanwege de strijd tussen de op de traditie georiënteerde sociale bewegingen en of politieke partijen enerzijds en anderzijds de op de moderniteit georiënteerden.

Absolutistische isolatie

Een gekoloniseerde natie zal vroeg of laat tot het besef komen dat politieke onafhankelijkheid de eerste stap is naar volledige bevrijding: economische afhankelijkheid kan terug gebracht worden tot een aanvaardbare proportie. Culturele afhankelijkheid  vormt het grootste gevaar, daar heb je te maken met een zekere vorm van absolutistische isolatie het geconditioneerd zijn; het  zorgt voor vervreemding, verdeeldheid en maatschappelijke instabiliteit.

De progressieve impulsen

De periode 2010-2020. In Suriname, een tijd van de opgang gebrachte moderniseringsprocessen. Structurele differentiatie en culturele generalisatie was merkbaar in de toen zich ontwikkelende onafhankelijke republiek Suriname. Ook de aanvullende kenmerken van een zich moderniserende samenleving, zoals de professionalisering en de sociaal culturele Pluralissering waren wezenlijke onderdelen van de zich ontwikkelende Surinaamse samenleving. Suriname moet zich gelukkig prijzen dat de progressieve impulsen vooral de differentiatie bleef stimuleren. Ook zagen wij de dominantie van de functionele rationaliteit met name vanwege de regelzucht.(wetgevingsproducten).Laat ons eerlijk zijn deze ontwikkeling zorgde voor fundamentele sociaal economische en culturele veranderingen.

Infrastructuur; ontsluiting van het land, van oost naar west van noord naar zuid door middel van goede wegen vaste oeververbindingen bruggen telecom, electra  en gezond stromend drinkwater onderwijs en gezondheidszorg(zie hiervoor de verrezen hospitalen en gezondheidscentra).

In de periode 2010-2020.zijn o.a.de nationale bedrijven z.a. Staats- olie uitgegroeid tot een miljarden onderneming; EBS, TELESUR SWM,SLM. Hebben zich ontwikkeld tot hightech bedrijven en zijn ook van zeer strategische waarde.

Vermeldenswaard is dat Suriname haar eigen hydro krachtcentrale heeft mogen noteren Een zeer belangrijke randvoorwaarde voor de verdere ontwikkeling vooral in de industriële sector. Er was ook sprake van een heroriëntatie op het creëren van werkgelegenheid o.a.in de sectoren petroleum/gas agrarische sector infrastructuur, bouw en het veredelen van ons onderwijs gericht op de toen opgang zijnde ontwikkelingsprocessen, zowel technisch, economisch als sociaal.

Zie hier de bekroning van o.a. de methodologische systematiek van een stap voor stap besluitvorming, zie ook de externe financiering/leningen die gericht waren op het wegwerken van de toen geërfde ontwikkelingsachterstanden.

Deze koloniale ontwikkelingsbeleidsstrategie  met duidelijke instortingsverschijnselen  ondermijnt de basis; de Surinaamse cultuur en verzwakking van de samenleving en/of de onafhankelijke republiek Suriname. Wij kijken tegen een onaanvaardbare hoge inflatie aan. De nationale ontwikkeling is vrijwel in zijn geheel tot stilstand gebracht met als gevolg een  groeiende werkloosheid als ook een toenemende maatschappelijke onzekerheid onder het volk. Erger is het dat dit beleid ervoor kan zorgen dat de internationale investeerders en maatschappijen een effectief monopolistische positie op onze petroleum gassector, gaan bemachtigen.

De genoemde sociale onzekerheid die in meerdere mate tot maatschappelijke ontwrichting gaat leiden is te merken in de steeds toenemende  chaotisch financieel economisch leven van alle dag. Het wekt momenteel irritatie bij grote delen van de bevolking: Zo’n situatie wordt voor de samenleving heel gevaarlijk als het zich ongewild massaal uitbreidt. Voor  mensen met geloof in redelijkheid en gewend aan rustige, evenwichtige verhoudingen, is deze beleidsstrategie  onbegrijpelijk.

Ook zien wij karakteristieken van de cultus van langdurig verkeren in een afhankelijkheidstoestand; bij onze regeringsautoriteiten; er zijn gevoelens van afhankelijkheid en een zwakke interne oriëntatie.

Deze cultus maakt het voor onze regeringsautoriteiten onmogelijk om te kiezen voor ontwikkeling, welvaart en welzijn voor het Surinaamse Volk. Ook niet als de omstandigheden zich voordoen, die de mogelijkheden bieden om uit die mentale conditionering te ontsnappen. De burger wordt slecht of helemaal niet gefaciliteerd.

COMITÉ VOOR MODERNISERING.

E.CASTELEN.

error: Kopiëren mag niet!
%d bloggers liken dit: