Zaak afpersing vissers onderzoeken

In de media is een heel verontrustend bericht gelanceerd over werkers op een vissersboot die door Surinamers zouden worden uitgebuit. Het bloed van de rechtgeaarde Surinamer gaat dan beginnen te koken, omdat die burger geen rommel in zijn land wil, al wordt de rommel hier gemaakt door burgers van het eigen land. Wat is volgens het bericht het geval? Er zouden vissersboten bij de Cevihas aanmeren om vis te lossen. De buitenlandse werkers hebben geklaagd dat ze tegen betaling van hoge bedragen in USD gebruik mogen maken van sanitaire faciliteiten. Ook beweren ze te worden afgeperst; personeel van Cevihas en dienstdoende douaneambtenaren zouden van de vreemdelingen, in ruil voor het verlenen van diensten waartoe ze verplicht zijn, afdwingen dat ze vis afstaan. Er worden dus steekpenningen betaald in de vorm van vis. Verder zouden er geen medische faciliteiten op de aanmeerplaats aanwezig zijn, wel een apotheek. Wanneer de vreemdelingen ziek zijn, dan worden er medicijnen tegen hoge dollarprijzen verkocht aan deze personen, zonder dat een arts een recept heeft uitgeschreven. De vreemdelingen zijn de situatie zat en hebben een geluid van protest laten horen. Klinkt de bovenstaande situatie ons vreemd in de oren? In het geheel niet zouden we zeggen. Er zijn al geruime tijd klachten over corruptie en boefachtigheid bij de Surinaamse douane. De klachten zijn genoteerd in de volgende gevallen. In het verleden zouden er hand- en spandiensten zijn verleend aan drugssmokkel o.a. via de internationale luchthaven JAP. De samenleving is klein, het is bekend wat douaneambtenaren verdienen. Het was opvallend hoe douaniers die op de luchthaven werkten opeens dure auto’s reden, grote opzichtige sieraden droegen, grote huizen en terreinen kochten en sponsoren werden van allerlei activiteiten waaronder de sport. Er was geen officiële verklaring van waar het geld kwam, dus het patroon deed vermoeden dat het te maken had met iets op de luchthaven. Verder zijn er al jarenlang klachten over douaniers in het kader van de invoerrechten. De staat zou door de sjoemelarij heel veel inkomsten mislopen, de douaniers en de malafide ondernemers zouden onder een hoedje spelen en de staat oplichten. Er werd eens een systeem ingesteld (Asycuda) om de corruptie in te dammen, maar we weten dat dit systeem door onbekend gebleven douaniers werd gekraakt althans onklaar gemaakt. We weten ook dat door de vorige minister van Financien een systeem werd opgezet in het buitenland waardoor sjoemelen door de nationale ondernemers niet meer mogelijk zou zijn; controle etc. zou voortaan in het buitenland geschieden door mensen waarmee niks te regelen viel. We weten dat er veel kritiek op dit systeem is geweest van de lokale importeurs zelf, zogenaamd zou men de administratieve procedures te belastend vinden. Uiteindelijk is van dit systeem afgezien en is het feest hier doorgegaan. Er zijn in restaurants waar Aziaten luidruchtig dineren en Surinaamse bier naar binnen meppen, geluiden opgevangen hoe Surinaamse douaniers worden omgekocht bij de export van rondhout. Er zouden verder douaniers zijn die de beschikking hebben over illegale sigaretten en alcohol (waarover geen accijns is betaald) en deze met buurtgenoten verhandelen. Burgers zouden met medeweten van douaniers ook hele magazijnen hebben en rijden met smokkelwaar in hun kofferbak om het e.e.a. snel te verhandelen. Kortom, de Surinaamse douanier heeft het etiket van corrupt en oneerlijk te zijn en de Staat op te lichten. Doorlichtingsmaatregelen hebben wel eens geleid tot een dreigende houding van de vakbond. Noch de verschillende Surinaamse regeringen van Suriname, noch de top van de douane zelf hebben serieuze pogingen ondernomen om de dienst schoon te vegen. Integendeel zijn er steeds de meest verrotte jongeren uit de verschillende volksbuurten in de dienst ingelijfd. Doordat men snel blad kan maken door de Staat op te lichten, heeft de dienst een extra aantrekkingskracht op jongeren (jongens en meisjes) die het snel willen maken. We kijken nogal vreemd op soms als jongeren antwoorden dat ze douane willen worden. De ‘vieze’ smile verraadt dan vaak wat er in de hoofden van de jongeren omgaat. Er wordt dus opgekeken naar de corrupte douaniers die zich omhangen met goud en met geld kunnen strooien. De Surinaamse regering heeft het probleem van de jongeren ook nooit willen aanpakken. Het lijkt wel een staat in een staat, te vergelijken met een soort maffia die een eigen gezagsstructuur heeft en los staat van de regering en de samenleving. De politieke onwil werd eens uitgedrukt door het DNA-lid Somohardjo die het advies gaf dat liever toegestaan wordt dat douaniers giften ontvangen tot een bepaalde hoogte. Wij schamen on enigszins wanneer we vernemen dat in ons land vreemdelingen worden uitgebuit door mensen die in naam van de Staat en de president handelen. We hopen dat de regering een grondig onderzoek in deze zaak instelt en maatregelen tegen de schuldigen. Ook tegen werknemers van Cevihas die in deze malversaties zijn betrokken moeten maatregelen worden getroffen. Het is publiek geheim dat vis het betaalmiddel is waarmee in maritieme zaken op het lage niveau tyuku wordt betaald.            

error: Kopiëren mag niet!
%d bloggers liken dit: