Dialectiek van de periode 1954 – 2020 in Suriname

Er is bijna geen geschrift te vinden over Suriname, waarin niet geklaagd wordt over het gebrek aan geld: dat is van af 1625.

Na 350 jr. kolonie te zijn geweest van Nederland, zit de Surinaamse samenleving opgezadeld met een aan het buitenland gericht economisch bestel, met als gevolg grote sociale problemen en tekorten voor het Surinaamse Volk.

Ons Volk is niet onaangetast gebleven en heeft een verdere cultivering ondergaan. Een handeling met een tragische inhoud en enorme ontwikkelingsachterstanden. De roep overal was naar herstel-,  ombuigen-,  opbouw-, chance management. Deze kreten horen wij sedert 1975 rondom onze staatkundige onafhankelijkheid. Het was de roep gericht aan politici, wetenschapsmensen, e.a. Die roep was er om als een uitdaging te aanvaarden.

Nederland (de kolonisator) kon krachtens zijn grondbeginselen en ideeën deze emancipatie gedachten niet afwijzend tegemoet treden, maar moest op grond van zijn economische en politieke machtspositie wel bezorgd zijn over de gevolgen van deze ontwikkeling.

In de praktijk poogde Nederland de ontvoogding van de Surinaamse samenleving te leiden en wel door de ontwikkelingsprocessen te vertragen, te saboteren of te  doen laten torpederen. (Zie de huidige situatie van de Nederlands sprekenden broeders en zusters in het Caraïbisch gebied).

Hoewel het bewustwordingsproces  van de natie m.b.t. de ontwikkelingspotentie van dit land, de afgelopen decennia zich langzaam maar zeker in positieve zin ontwikkelt, bleek dat het versneld aanpakken van deze ontwikkelingspotenties nogal achterbleef. Dit ook vanwege de strijd tussen de op de traditie georiënteerde sociale-bewegingen  enerzijds en anderzijds de op de moderniteit-georiënteerden.

Een gekoloniseerde natie zal vroeg of laat tot het besef komen dat politieke onafhankelijkheid de eerste stap is naar volledige bevrijding;  economische afhankelijkheid kan terug gebracht worden tot een aanvaardbare proportie. Culturele afhankelijkheid vormt het grootste gevaar, daar heb je te maken met een zekere vorm van absolute isolatie. Het geconditioneerd zijn  zorgt voor vervreemding, verdeeldheid en maatschappelijke instabiliteit.

De periode 2010-2020 , een tijd van opgang zijnde moderniseringsprocessen. Structurele differentiatie en culturele-generalisatie is merkbaar in de zich ontwikkelende onafhankelijke Republiek Suriname. Ook de aanvullende kenmerken van een zich moderniserende samenleving, zoals de professionalisering en de sociaal culturele pluralisering, zijn wezenlijke onderdelen van de zich ontwikkelende Surinaamse samenleving. 

Suriname mag zich gelukkig prijzen dat de progressieve  impulsen vooral de differentiatie zullen blijven  stimuleren. Ook zien wij  de dominantie van de functionele rationaliteit met name vanwege de regelzucht (wetgevingsproducten).

Laat ons eerlijk zijn; deze ontwikkeling  zorg voor fundamentele sociaal-economische en culturele  veranderingen. Infrastructuur; ontsluiting van het land, van oost naar west, van noord naar zuid door middel van goede wegen, vaste oeververbindingen (bruggen),  telecom, electra en gezond stromend drinkwater, onderwijs en gezondheidszorg (zie hiervoor de verrezen hospitalen en gezondheidscentra).

In de periode 2010-2020 zijn o.a de nationale bedrijven z.a. Staats-olie  uitgegroeid tot een miljarden onderneming; EBS, Telesur, SWM, SLM, hebben zich ontwikkeld tot hightech  bedrijven en ze zijn ook alszodanig gecertificeerd .

Vermeldenswaard is dat suriname haar eigen hydro krachtcentrale heeft mogen noteren.  Een zeer belangrijke randvoorwaarde voor de verdere ontwikkeling vooral in de industriële sector.

Er is sprake van een heroriëntatie op het creëren van werkgelegenheid o.a. In de sectoren petroleum/gas, agrarische sector,  infrastructuur, bouw en het veredelen van ons onderwijs gericht op de opgang zijnde  ontwikkelingsprocessen, zowel technisch, economisch als sociaal. Ook is losgelaten de vijf en veertig procent (45%) slagingscultuur, (in het onderwijs gebeuren) en gaat richting 100%.

Zie hier de bekroning  van o.a. de methodologische systematiek van een stap voor stap besluitvorming (zie ook de externe financiering/ leningen), die gericht is op het wegwerken van de geërfde ontwikkelingsachterstanden.

Het stemt zeer prettig als je vandaag de dag een van onze ziekenhuizen binnenstapt. Je waant je in de vertrekhal van een internationale luchthaven; de koffieshop, bloemenzaak met zachte intercom muziek zijn uitnodigend en rustgevend.  

De lysollucht van vroeger met een doordringende geur, is nu verdrongen door koffiedamp. Onze artsen gebruiken computers voor een snelle en nauwkeurige diagnose. Kortom, de functioneel-rationele organisatie en de thans vergaande arbeidsdeling in onze ziekenhuizen springen direct in het oog. Alles is primair gericht op efficiëntie en effectiviteit (genezing). Het gaat ten slotte om onze gezondheid en ons welzijn. Wij hebben de medische sector  als voorbeeld genomen van de opgang zijnde groeiende differentiatie en professionalisering  van de Surinaamse samenleving: het is de maatschappelijke werkelijkheid en de waarheid van vandaag de dag!

Er zijn politici, wetenschapsmensen en ook nieuwsbronnen in Suriname die nog geloven in de individuele goedgezindheid  en barmhartigheid.

Zij ‘zien’ niet in dat ons dagelijks sociaal, economisch en politiek  leven beheerst wordt door systemen  en de verschillende internationale organisaties die elk voor zich en allen tezamen hard  en onbarmhartig  zijn.

Zie de recente politieke acties van enkele van de internationale organisaties richting onze samenleving; verlaging van Suriname haar kredietwaardigheid’ , (verzwakking  van onze onderhandelingspositie’). Zie daar een enorme uitdaging. Ook nog de perikelen  bij de CBvS,  het is goed om hierbij het volgende vast te houden: de huidige situatie in de wereld, en ons land niet uitgesloten, kan in zijn algemeenheid gekarakteriseerd worden als een periode van wereldwijd financieel-economische terugval!. De huidige gezondheidsproblematiek (covid-19)  die de wereldgemeenschap in haar greep houdt  dus ook de Surinaamse samenleving, niet mooi is. Een sfeer van  onzekerheid.

Deze fase van  onzekerheid komt ongewild op ons af en het gaat gepaard met een groeiende twijfel  aan de deugdelijkheid van onze instituties  en traditionele waarden als ook de maatschappelijke stabiliteit.

De  centrale vraag voor deze periode (2020) was: welke substituten  moeten er gevonden worden, teneinde deze  onzekerheid te veranderen in  leefbare zekerheden.

In het jaar 25 mei 2020 is hierbij het antwoord  gegeven door het Surinaams electoraat; de beslissingsmacht werd  als resultaat van een gehouden verkiezing in handen van de toen oppositionele-coalitie bestaande uit: de VHP, ABOP,  NPS en de PL gelegd. Zulks met de ondersteunende boodschap:  welkom in de wereld van de verwerkelijking en maak het tot uw thuis. 

Met deze bijdrage hebben wij de belangrijkste machten, feiten en tendenties aangeduid die de Surinaamse samenleving dwingen tot heroriëntatie.

Comité voor Modernisering.

E. Castelen.

error: Kopiëren mag niet!
%d bloggers liken dit: