PALU begrijpt pijn van het volk, maar demonstratie zal niets helpen

De PALU begrijpt en voelt de pijn ten volle mee die het regeringsbeleid bij grote groepen in de samenleving veroorzaakt. De kritiek daarover heeft deze partij niet onder stoelen of banken gestoken. De regering blijkt gewoon niet in staat om een consequent beleid te voeren in het belang van alle Surinamers. Het feit dat steeds weer schandalen opduiken waarbij partijtoppers betrokken zijn, inclusief de recente misgrepen bij de Centrale Bank rechtvaardigen verder de genoemde stellingname. Voor de PALU is desondanks niet duidelijk wat uit deze demonstratie moet komen, zo kort voor de verkiezingen. Moet de regering of de NDP naar huis? Moet de regering haar beleid verbeteren? Moet het volk de gelegenheid krijgen om een nieuwe leiding voor het land te kiezen? In de visie van de PALU kan een dergelijke demonstratie trouwens ook te gemakkelijk worden uitgelegd als een pleidooi voor de politieke oppositie, onder het motto, alles is beter dan dit, het kan niet slechter. Foute stelling natuurlijk! Het kan altijd slechter! En het feit dat het aanstormende politieke alternatief tot nog toe niet duidelijk kan maken op welke cruciale punten het een beter beleid zal neerzetten, of waar het streven op gericht is, dat is weinig vertrouwenwekkend. Meer nog, de neiging om bij alles wat er fout of moeilijk gaat, de hulp van het buitenland te willen inroepen bevestigt de indruk dat er ook daar te weinig idee is van wat we nou feitelijk zelf willen als Surinamers.

De PALU roept al vanaf het begin de samenleving, de politieke partijen en politieke leiders op, om breed maatschappelijk vast te stellen wat de ‘opdracht’ is van Suriname vanaf de onafhankelijkheid en van daaruit te vertrekken. Wij hebben de onafhankelijkheid geaccepteerd en daarna zijn vrijwel alle partijen die sindsdien regeerverantwoordelijkheid hebben gehad toch gewoon op de oude voet doorgegaan in dezelfde setting als van daarvóór. In feite plukken we daar nu de wrange vruchten van. Zelfs daar waar de bedoelingen misschien goed waren, het decentraliseren van het staatsbestuur, zijn we blijven steken in die ‘goede bedoelingen’. De Ressort- en Districtsraden bijvoorbeeld die de gemeenschappen meer greep hadden moeten geven op hun eigen leven functioneren niet. Maar ook ons onderwijs dat sterke en vooral kritische burgers moet voortbrengen remt juist eigen initiatief en creativiteit bij jongeren. Het kweekt een ‘afwacht-mentaliteit’, zoals dat in de koloniale tijd de bedoeling was, en daar is dus ook weinig aan veranderd. Hoe kunnen we dan verwachten dat we ineens een kritische Surinamer hebben die een bewuste politieke keuze kan maken voor zijn of haar eigen toekomst? Welke toekomst trouwens?

Het is duidelijk dat noch deze demonstratie, noch de manifestatie die de president voor de volgende week heeft aangekondigd, de bestaande situatie zal verbeteren. Erger nog, de polarisatie zal de inhoudelijke discussie over de ontwikkelingsrichting nog verder bemoeilijken. We zullen vroeg of laat toch om de tafel moeten gaan zitten als Surinamers om tenminste vast te stellen waar onze toekomst ligt en hoe die eruit zou moeten zien, al zou dat in grote lijnen zijn. Vervolgens is het natuurlijk ook uiterst belangrijk dat onze regeringen, ongeacht de politieke coalitie, zich gaan houden aan de afspraken over het nastreven van de gestelde doelen. Dan kunnen we voortaan eindelijk opkomen vóór een beleid dat wij Surinamers samen vorm hebben gegeven. De weg daar naartoe lijkt nog lang, maar over drie maanden zijn er verkiezingen. Laten wij daar beginnen, om politieke partijen te kiezen die deze weg voorstaan.

PALU-Secretariaat voor Communicatie

error: Kopiëren mag niet!
%d bloggers liken dit: