Tijdens de Cluster 2 van de Open Camps Lecture Series op de Anton de Kom Universiteit van Suriname werd door een bijwoner van een lezing opgemerkt dat net zoals de stedelingen, de mensen in het binnenland evenveel recht hebben op energie. De opmerking ābinnenland-bewoners betalen niet voor elektriciteitā maakt dat veelal niet hard genoeg aan de bel wordt getrokken om energievoorzieningen in het binnenland te treffen. āZolang dat de houding is, zie ik niet dat het gerealiseerd zal wordenā, stelde Edmund Neus. Volgens Neus moeten de binnenlandbewoners gewoon betalen voor de energie die wordt aangeleverd.
George Lazo was het niet eens met de stelling ādat binnenland bewoners niet willen betalen voor geleverde elektriciteit. āVaak wordt gezegd dat de binnenlandbewoners niet willen betalen, maar eindstand is het een politieke keus om de mensen zogenaamd tegemoet te willen komen. Als je niet een meter plaatst en inderdaad de stroomtoevoer niet afsluit als men niet betaald (zoals in Paramaribo gebeurd), betaald niemand. Dat is natuurlijk funest, maar de praktijk. Degene die de stroomtoevoer moet afsluiten is er niet eens in de dorpen. Ik heb EBS mensen horen zeggen dat de mensen in het binnenland niet voor stroom willen betalen. Dat is niet waarā, stelt Lazo.
Rudi van Els stelt voor dat Suriname op micro niveau wat ervaring heeft qua energievoorziening. Die kan gebruikt worden om de energievoorziening in het binnenland uit te breiden. Zo kunnen er ook tropische hoofdsteden opkomen in het binnenland.
Ownership door de kleine energiecentrales zelf te beheren en te onderhouden dient onderdeel te zijn van de energiesector strategieƫn. De lokale gemeenschappen dienen bewust te zijn van het belang van het kunnen beschikken over elektriciteit, en dit zodoende de faciliteiten zelf willen onderhouden.
Kavish Ganesh