Maandag 20 mei 2019

De situatie in Venezuela is grimmiger aan het worden. Er wordt nu gevochten en een burgeroorlog is in zo een groot land met weinig bestuur snel begonnen. Daags terug is bekend geworden dat de president Nicolas Maduro bereid was om op gegeven moment op te stappen. Toen zou hij, wordt beweerd, een opdracht hebben gehad van de Russische president om niet op te stappen en het westen haar zin niet te geven. Maduro zou toen terug zijn gekomen op zijn besluit en hebben besloten om te blijven zitten op de stoel. Hij is dus niet meer vertrokken naar Cuba. De situatie in Venezuela is nu op een zeer gevoelig moment. Nu vallen er zelfs doden. De ordetroepen hebben daags terug met militaire tuig gereden over een protesterende menigte. De regionale landen moeten nu weer bij elkaar komen om de zaak in het Zuid-Amerikaanse land te bespreken. De regio moet een voor beide partijen aanvaarde bemiddelaar zoeken die de crisis in Venezuela kan doorbreken. De regio heeft heel groot belang bij het oplossen van het geschil in Venezuela. De crisis zorgt voor problemen in de omliggende landen. Vluchtelingen, waaronder kleine kinderen en vrouwen, steken de grenzen over naar andere landen. In deze landen moeten ze overleven en ontstaan er clashes met de lokale bevolking. Want zij zien de vluchtelingen als concurrenten voor de schaarse overheidsmiddelen. Ze worden gezien als concurrenten op de arbeidsmarkt. De landen krijgen te maken met een druk op de schaarse middelen. De landen die eigenlijk het vuur stoken in Venezuela liggen verder en zullen niet te maken krijgen met de vluchtelingen. Zij hebben een strak immigratiebeleid. De USA weet onder Trump nu niet meer wat volgens het internationaal recht de term vluchteling en asielzoeker betekent. Hij heeft vluchtelingen nu aangeboden dat ze tot het land kunnen worden toegelaten als ze een bedrag betalen. De stroom vluchtelingen vanuit Venezuela gaat richting de grotere landen in de regio, waarschijnlijk komt dat ook vanwege de taal. Suriname heeft vooralsnog niet te maken met een stroom vluchtelingen uit Venezuela. Er zijn 50 landen, waaronder die uit de EU en de USA en buurlanden als Colombia en Brazilië, die de regering van de oppositie onder haar lieder Guaido erkennen als de legitieme regering. Suriname behoort tot de landen die de regering van Maduro ondersteunen. Maduro heeft nu het leger opgeroepen om loyaal te blijven en op te komen tegen de plegers van staatsgrepen. De gevechten die gaande waren in Venezuela worden in het nieuws aangeduid als een mislukte poging tot het plegen van een staatsgreep. We moeten oppassen dat een ‘proxy war’ a la Jemen en Syrie ontstaat in Venezuela. Een proxy war is een oorlog die bepaalde landen tegen elkaar uitvoeren, maar in een ander land. In de hoofdstad Caracas verscheen Maduro dinsdagavond op de staatstelevisie na een dag van straatprotesten en een poging van oppositieleider en interim-president Juan Guaidó het Venezolaanse leger aan zijn kant te krijgen. President Maduro blijft dankzij zijn leger zitten waar hij zit. Zo is Venezuela in een impasse beland. De twee mannen die zich president noemen hebben geen van beiden de controle. Guaido van de oppositie probeert nu een doorbraak te forceren. Hij nam een grote gok en riep bij een militaire basis in de hoofdstad militairen op Maduro te laten vallen en een staatsgreep te helpen plegen. Het leidde tot felle aanvaringen tussen demonstranten en ordetroepen. Maduro is nog in het paleis tot teleurstelling van de VS: daar werd de val van Maduro verwacht. De betrokkenheid van de Amerikaanse inlichtingendiensten en de militairen wordt in deze steeds duidelijker. Er zijn functionarissen die heen en weer gaan van de Amerikanen naar Guaido, waaronder de minister van Defensie, Vladimir Padrino, en het hoofd van het hooggerechtshof Maikel Moreno. Deze hebben weer publiekelijk steun verklaard aan Maduro. Maduro’s presidentschap hangt aan een zijden draadje, beweren de media. Maduro kan aan de macht vasthouden dankzij steun uit Rusland en Cuba, beweert de USA. Trump heeft laatst gedreigd het Amerikaanse handelsembargo tegen Cuba nieuw leven in te blazen. Rusland stuurde eerder dit jaar twee legervliegtuigen met zo’n honderd militairen naar Venezuela, en helpt Maduro financieel te overleven nu zijn regiem doelwit is van harde Amerikaanse sancties en de economie in diepe ellende verkeert. In ruil krijgt Rusland toegang tot Venezolaanse olie. Zo worden beide partijen in de Venezolaanse machtsstrijd gesteund door een wereldmogendheid. Het maakt de situatie extra gecompliceerd en ontvlambaar. De regio ziet lijdelijk toe en zal nu wel moeten ingrijpen. De Caricom zou daarbij een rol kunnen spelen.