Vrijdag 23 februari 2018

2Rudolf Elias “Het ethanolproject was een perfect project”1Een van de populaire baby’s van Staatsolie Maatschappij NV was het Wageningen Ethanol en Suiker Project. De uitvoering van het project begon in 2013 nadat de haalbaarheid was aangetoond via een proefproject, dat in december 2010 was begonnen op een areaal van 17 hectare. Staatsolie had de haalbaarheid in dit project al ruim 5 jaren terug aangetoond. In de proefperiode, die 3 jaar had geduurd, werd een aantal suikerrietvariëteiten geselecteerd waarmee de commerciële productie zou worden uitgevoerd. Het suikerriet-ethanolproject in Wageningen werd gestart met het doel om 40 miljoen liter brandstofethanol en 42.500 ton ruwe suiker per jaar, en 14 MW groene energie voor het Nickerie-net te produceren (bron: Staatsolie Nieuws 2014). Voor de opzet van de ethanol- en suikerfabriek in Wageningen waren er al een aantal voorbereidingen getroffen. De ontwikkeling van een terrein voor een suikerrietkwekerij van 300 hectare en de aanleg van een initieel productie-areaal van 150 hectare was al begonnen.

Voor Staatsolie-directeur Rudolf Elias was dit helemaal geen verkeerde inschatting. Het ethanolproject is volgens hem nog steeds een prachtig project. “Als Staatsolie $120 krijgt voor een barrel olie, hebben wij ontzettend veel geld. Het verschil tussen $50 en $120 per barrel is $70. Als je 6 miljoen vaten produceert op jaarbasis, is dat per jaar $420 miljoen dat je extra krijgt aan cash. Met dat cash moest je wat doen. Als je cash op de bank laat dan krijg je 0.2 % rente op. Als je dat cash in een goed project investeert, zoals in het goudproject, krijg je daar een veel hoger rendement uit”, vertelt Elias.
Staatsolie heeft volgens Elias gekeken naar projecten die pasten binnen haar strategie als energy company. Er is gekeken naar niet alleen het Ethanolproject, maar ook het Tapajai Project, dat volgens Elias nog mooier is dan het Ethanolproject. “Het Ethanolproject was een perfect project. Het had ook een mooi rendement. Wij zouden $400 miljoen erin investeren. Je zou dat binnen een periode van 9 jaar terugverdienen”, meent Elias.

Op een geven moment zag Staatsolie de wereldmarktprijs van ethanol negatief bewegen. Toen de olieprijs op de wereldmarkt instortte, stortte ook de ethanolprijs in. Sinds toen was het voor Staatsolie niet meer rendabel om te investeren in het project. Dat kwam simultaan met de afname van inkomsten vanwege de minder gunstige prijzen voor de producten die Staatsolie zelf leverde. Het bedrijf had op een gegeven moment ook geen cash meer ter beschikking. Het project heeft dus stilgelegen vanwege de mindere rendabiliteit en geen geld. De terreinen in Wageningen zijn volgens Elias nog steeds onder beheer van Staatsolie. “Het zijn onze treinen. Die hebben wij zelf gekocht”, zegt hij. Een deel van het terrein wordt momenteel ook verhuurd voor landbouwers die rijst planten. “Het zou een zonde zijn om grond gewoon te laten staan”, denkt Elias.

Het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) en SinoSu Development Group NV hebben een ‘Memorandum of Understanding’ (MoU) getekend voor de opzet van een suikerrietaanplant. De ondertekening vond plaats in december 2017. Na de oogst van het suikerriet zullen de partners deze verwerken tot onder andere ethanol en suiker.

Meedoen aan dit project is geen optie
Voor dit suikerrietproject is aan SinoSu NV een perceelland groot circa 40.000 hectare in het district Nickerie toegewezen. Eveneens is de opzet van een krachtcentrale opgenomen in de MoU. Voor de uitvoering van dit project gaat SinoSu NV andere partners in China aantrekken. De MoU heeft een geldigheidsduur van 2 jaar en naar verwachting zal het project in 2019 aanvangen. Voor de aanvang van dit project zal er een haalbaarheidsstudie gedaan worden, waaraan veldonderzoeken zijn verbonden. Met de resultaten van de onderzoeken wordt een projectontwerp geschreven. Elias kan meegeven dat Staatsolie ook is benaderd voor informatie. “Zij hebben gevraagd naar onze gegevens en wij hebben al onze gegevens afgestaan. De overheid is aandeelhouder. Zij mogen dus al onze gegevens hebben”, meent hij. Staatsolie is op dit moment echter niet geïnteresseerd om in iets anders dan in olie zijn geld te besteden.

Meedoen aan dit project is voor haar dus geen optie. Van iedere $-dollar die Staatsolie verdient, moet zij 68 cent aan de overheid overdragen en mag zij 32 cent zelf gebruiken. Die 32 cent herinvesteert zij momenteel alleen in het vinden van olie, zoeken naar nieuwe methodes om olie uit de grond te halen en een stuk in exploratie. Dat is voor Staatsolie nu prioriteit. Haar eigen Ethanolproject zit bij het bedrijf echter nog steeds op de plank. “Mocht het ooit zijn dat wij weer meer cash hebben en ethanol voldoende geld oplevert op de wereldmarkt, ben ik ervan overtuigd dat de volgende CEO het weer uit de kast haalt. Het is nooit weggegooid geld”, aldus de bedrijfsleider.

Kavish Ganesh