Zondag 19 augustus 2018

Richard Kalloe

Richard Kalloe

Als het aan econoom en ingenieur Richard Kalloe ligt, geeft hij de regering een 3 als prestatie voor het gevoerd financieel beleid. ‘Er is nog steeds geen enkele prestatie geleverd, de mensen zijn incompetent, we kunnen nog meer ellende verwachten’, motiveerde de econoom tegenover Dagblad Suriname. Hij voerde hierbij ook aan dat de exportverdiensten haast niets voorstellen. Dat geld dat komt binnen rinkelen is afkomstig uit het illegale circuit. En de schulden in dollars die betaald moeten worden, staan nog altijd open. Kalloe die de harde realiteit probeert te verwoorden, laat een waarschuwend geluid horen dat de toestand echt niet de betere kant zal opgaan.

Zoals de econoom het verwoordt ‘wordt de ellende groter’. Het is per definitie te verwachten dat de vreemde valuta tegen december dit jaar zeker de 10 zal bereiken, vooral tegen de achtergrond dat de formele deviezenverdiensten niets voorstellen. De regering heeft geen enkel investeringsbeleid. ‘Ze weten niet wat ze moeten doen.’ Deze situatie wordt door Kalloe getypeerd als ‘corruptie in samenwerking met incompetentie’.

De komende periode zal ook geen enkele wonder gebeuren om het economisch-financieel landschap van Suriname gezond te krijgen. Er is een ander groot probleem is ‘dat de incompetente beleidsmakers geen luisterend oor hebben voor het aanbrengen van correcties’. ‘Je kan ze niet veel leren omdat ze toch niet willen luisteren. Het heeft geen zin.’ Bij het bieden van een luisterend oor zou enigszins correctie van de koers kunnen plaatsvinden. ‘Het is triest, heel triest.’ Handelingen die wel gepleegd worden door de regering, geeft hij aan met de volgende woorden: ‘potverteren, geld opmaken en niet produceren’. ‘Een trilogie van deze drie woorden heeft het economisch-financieel landschap in Suriname verziekt en kreupel gemaakt. Het gevolg hiervan is dat vooral de kleine man het gelag moet betalen door steeds dieper in zijn portemonnee te tasten om in zijn levensonderhoud en dat van zijn gezinsleden te kunnen voorzien.’

De financiële wantoestanden momenteel had Kalloe ruim van tevoren gedurende de periode 2000 tot 2010 al voorspeld. Hij typeerde deze toen als ‘Schwarzenegger Judgement Day’, de ‘Dag des Oordeels’. Kalloe steekt niet onder stoelen of banken dat de financieel-economische malaise ook te wijten is aan het beleid dat door de Nieuw Front-regering is gevoerd. ‘Er was al een foute structuur. En de NDP heeft deze structuur voortgezet. De NDP moest een ander beleid voeren. Ze hebben dat niet gedaan, ze hebben het beleid van het Nieuw Front voortgezet.’ Kalloe zegt ook met nadruk dat de trilogie van handelingen (‘potverteren, geld opmaken en geen productie’) ook door het NF is gehanteerd.

Asha Gajadien-Bhagwat