Zaterdag 23 maart 2019

Jonathan Leidsman is maandag veroordeeld tot een gevangenisstraf van 20 jaar met aftrek. Hij is schuldig bevonden aan de doodslag van de 20-jarige studente Clarissa Boldewijn op 23 januari 2017. Kantonrechter Ingrid Lachitjaran achtte doodslag wettig en overtuigend bewezen en veroordeelde de verdachte conform de eis. Advocaat Murwin Dubois had op de vorige zittingen betoogd dat de verdachte geen intentie had om het slachtoffer van het leven te beroven. Volgens de raadsman is er geen sprake van doodslag. Hij concludeerde dat er sprake is van zware mishandeling de dood ten gevolg hebbende.

Op 23 januari 2017 deed de familie van het slachtoffer aangifte van vermissing. Op die bewuste dag was Clarissa naar school, zij was een universiteitsstudente en was met haar voertuig vertrokken. Daarna is zij nimmer huiswaarts gekeerd. Op 24 januari omstreeks kwart over 7 kwam een melding binnen betreffende een personenwagen, die in brand stond te Rijsdijk. Dit was aanleiding voor de politie om een intensief onderzoek in te stellen. Ter plaatse werd het voertuig van het vermiste slachtoffer uitgebrand aangetroffen. Na intensief onderzoek werd deze verdachte in beeld gebracht, daar hij als laatste contact had gehad met het slachtoffer en wel op de bewuste dag van haar verwijding. Op 26 januari en wel bij de aanhouding ontkende de verdachte het misdrijf te hebben gepleegd. Op 30 januari maakte een alerte burger F.S. een melding. Hij liep langs de weg om zijn behoefte te doen. Tot zijn verbazing zag hij bandensporen en omvergereden begroeiing. Hij besloot om een kijkje te nemen. Onderweg trof hij armbanden en een bos valse vlechten aan. De politie werd ingeschakeld en zij hebben dezelfde dag een onderzoek ingesteld. De volgende dag, dus op 31 januari, is de sterke arm wederom naar de plaats aan de Afobakaweg ter hoogte van mast 47 en 48 geweest. Zij kwamen uiteindelijk bij een zandput terecht en daar zag de politie een knie van het slachtoffer, die boven het zand uitstak. De politie verwijderde het stoffelijk overschot uit het zand. Het onderste gedeelte van het lijk was ontbloot en aan de bovenzijde was er wel een bustehouder, maar de borsten waren zichtbaar. De familie die ter plaatse aanwezig was, herkende hun dierbare positief.

De verdachte verklaarde op de eerdere zittingen dat hij een hoeveelheid drugs aan het slachtoffer had gegeven. Zij hield hem voor dat haar vader, die een douaneambtenaar is, hem veel meer zou betalen voor de drugs. De verdachte ontving zijn geld niet en is op die bewuste dag met het slachtoffer vertrokken naar Brokopondo. Zij kregen een woordenwisseling. Volgens de verdachte had hij telefonisch met de vader gesproken en hij hield hem voor dat hij geen geld zou krijgen. Hij voelde zich opgelicht door het slachtoffer en haar vader. Onderweg naar Afobakaweg stopten zij langs de weg. De verdachte wilde uitstappen en probeerde een taxi te bellen. Volgens de verdachte begon het slachtoffer hem te betasten. Hij duwde haar, waarna zij met een autokrik op hem afkwam. Uit boosheid zou de verdachte haar de autokrik afhandig hebben gemaakt en had hij haar toen daarmee bewerkt, met als gevolg dat zij bewusteloos op de grond viel. Zij bewoog niet meer. Hij reed toen met het slachtoffer weg en stopte bij een zandput, alwaar hij haar onder een hoop zand had begraven. De verdachte was daarna weggereden met haar voertuig en aan de Groenhartweg stak hij het voertuig in brand. Het duurde 8 dagen alvorens het ontzielde lichaam van het slachtoffer werd ontdekt. Volgens de verklaring van de patholoog kan het slachtoffer door stompgeweld om het leven zijn gekomen. Het lijk vertoonde een barst aan het hoofd van 6 bij 2 cm. Het kan ook zijn dat zij door verstikking vanwege het zand is komen te overlijden. Naar het oordeel van de kantonrechter is er sprake van doodslag. De verdachte had bewust het slachtoffer ver van de hoofdweg achtergelaten, zodat het niet zou opvallen. Bovendien wordt de plaats van het misdrijf niet vaak bezocht door derden. Zij zou dus geen hulp van derden kunnen krijgen. Hij wist dat zij het leven zou laten. Leidsman is al een aantal keren veroordeeld voor geweldshandelingen. Hij was nauwelijks uit het gevang gekomen toen hij dit feit pleegde. De straf van 20 jaar is passend en geboden, stelde de rechter.

Saskia Bandhan