Dinsdag 21 augustus 2018

Voor milieuactiviste Bea Lachhunsing mag de overheid het gebruik van plastiekzakken en eventueel het produceren hiervan helemaal stopzetten. Volgens haar moet er beleid komen ten aanzien van bescherming van het milieu. De activiste zegt dat het geen zin heeft met diverse zaken te komen, als die niet vastgelegd zijn en er geen richtlijnen en sancties aan verbonden zijn. ‘Je kan niet met een maatregel komen en bijvoorbeeld morgen horen dat twee mensen een vergunning hebben gekregen om een plastiekfabriek op te zetten. Maak goede regels en werk aan de vorming van mensen. Van goedkoop materiaal kan je al een goede (boodschappen) tas maken. We moeten gewoon creatiever worden en die traditionele plastiekzakken niet meer gebruiken’, zegt Lachhunsing.

Overigens vindt Lachhunsing het wel een goed idee dat enkele winkeliers geld vragen voor een zak om de inkopen in te doen. Dit model wordt reeds door bepaalde winkeliers toegepast. Zij vragen dan een geldbedrag van SRD 0.25 tot SRD 0.50 voor een plastiektasje. Lachhunsing zegt dat het wel absurd zou zijn een bedrag van SRD 5 te vragen voor een zak. “Ik heb gemerkt dat men een beetje boos wordt op de winkelier als men geen zak krijgt.” Maar de winkelier koopt zelf de zakken ook van de fabrikant en dat betekent voor hem gedurende al die jaren verloren geld. Hij kan het immers niet op de klant verhalen. “In de afgelopen weken heb ik Suresur geholpen met handtekeningen te verzamelen tegen plastiekzakkengebruik op Wereld Milieudag. Zaterdag hebben we nog aan de Waterkant gestaan om voorlichting te geven. Er zijn heel veel mensen die niet goed weten hoe boodschappen te doen als ze geen plastiekzak hebben en dat vind ik wel een trieste zaak”, zegt Lachhunsing. Het is heel gemakkelijk een boodschappentas mee te nemen, vooral wanneer je weet dat je boodschappen gaat doen. Ze geeft als advies mee om steeds voorbereid te zijn en een (boodschappen) tas of zak in de uitgangstas te zetten.

De milieuactiviste, tevens voorzitter van Stichting Healthy Root Wealthy Fruit, houdt zich bezig met voorlichting rond de gevaren van vuilverbranding. Zij zegt dat hoe minder plastiekzakken men naar huis meeneemt, hoe minder zakken er op de brandstapel belanden. Elke brand die aangestoken wordt, betekent schade voor het milieu en voor de gezondheid. Er moet volgens haar dan ook een behoorlijk milieubeleid komen waaronder alles valt, van vuilverbranding tot recycling, vuilverwerking, enz. Meer interesse voor dit gebied vanuit regeringszijde is ook belangrijk. “Bij de lancering van mijn milieulied heb ik diverse parlementariërs uitgenodigd, echter is er maar 1 persoon komen opdagen. Als je niet precies weet wat er in het veld speelt, kan je niet allerlei kreten uitslaan en je kan dan ook geen beleid maken op dit gebied”, aldus de milieuactiviste.

NK