Zondag 26 februari 2017

Het driehoekstoernooi waarin de Surinaamse nationale voetbalselectie heeft meegedaan, samen met Trinidad en Haïti, heeft onze ogen wel verder geopend. Daarvoor speelde Suriname tegen een andere WK-ganger Jamaica, na tegen Guyana te hebben gespeeld. Deze vier wedstrijden hebben duidelijk aangetoond waar het Surinaamse voetbal tegenwoordig staat en het heeft de tekortkomingen en sterke punten weer aangegeven. Voetbal is heel belangrijk voor Suriname omdat het naast Surinamers ook het land Suriname meer welvaart kan bieden. Het Surinaams voetbal draait op dit moment voornamelijk op talent van individuele voetballers en technisch vernuft van toevallige selectietrainers. Haïti en Trinidad gebruiken een arsenaal van spelers dat in het buitenland voetbal als beroep heeft. Zo een speler is er maar 1 in onze selectie en dat is Apai. Deze spelers spelen in professionele leagues over de hele wereld, zelfs in Azië. Het SVB-systeem is zwak bemenst waardoor in Suriname er geen infrastructuur bestaat om jonge voetballers te parkeren in buitenlandse competities. Opvallend is dat de meeste Surinaamse spelers in de selectie klein van postuur zijn en bovendien fysiek zwak, terwijl er toch grote mannen worden voortgebracht in Suriname. Wat gebeurt er met de grote mannen die voetballen, waarom worden ze niet geselecteerd? Opvallend is dat de meeste Surinaamse spelers een zwakke traptechniek hebben. Desalniettemin wordt de man die met kop en schouders de beste trap heeft in het Surinaams voetbal heden ten dage, Sastromedjo, jarenlang niet geselecteerd. Toevallig heeft deze speler ook controlerend inzicht en kan hij met gemak de bal verplaatsen over grote afstanden naar een heel ander deel van het veld. Op stille momenten is hij ook zeer gevaarlijk. Deze speler is door de nationale selectie steeds verwaarloosd. Dan komen we bij het punt dat Suriname niet met zijn sterkste elftal is afgereisd naar Trinidad. Is het rechtvaardig en gezond dat voetballers voorkeur geven aan zaalvoetbal boven de nationale selectie? Is de zaalvoetbalbond gezond bezig door de nationale voetbalselectie te ondermijnen? Is het gezond en gewenst dat de zaalvoetbalbond een zwaar Surinaams belang schaadt door spelers van de nationale selectie ongeschikt te maken voor het behartigen van het Surinaams belang? Op deze laatste vraag beantwoorden we ontkennend. Er moet een regel worden geïntroduceerd bij de zaalvoetbalbond dat het voor opgeroepen spelers van de nationale voetbalselectie verboden is om in de trainings-, voorbereidings- en wedstrijdperiode deel te nemen aan zaalvoetbalwedstrijden en de oefening en voorbereiding van die zaalvoetbalclub. Verklaart de speler zich niet bereid om deel te nemen aan trainingen, voorbereiding en deelname aan voetbalinterlands onder auspiciën van Fifa, dan nog blijft zijn ongerechtigheid om deel te nemen aan de training, voorbereiding en wedstrijden voor de zaalvoetbal in stand zolang de voetbalselectie, waar hij bij acceptatie deel van zou uitmaken, in voorbereiding en training is en nog meedoet aan de interlandwedstrijden en niet officieel ontbonden is. Op deze regel dient geen uitzondering mogelijk te zijn. Op overtreding van deze regel, zal de zaalvoetbalbond een boete opleggen aan de overtredende zaalvoetbalvereniging en haar diskwalificeren van deelname aan wedstrijden. Dat is een regel die de zaalvoetbalbond in opdracht van de regering en de voetbalbond moet introduceren in de nieuwe zaalvoetbalcompetitie en wel in het algemeen Surinaams belang. Teams die zich inschrijven in de zaalvoetbalcompetitie moeten op de hoogte te zijn van deze regel en het risico dat ze dan nemen door potentiele Natio-spelers te accepteren is ook voor hun rekening. Alhoewel het zaalvoetbal populair is vanwege een sterke pr, kan het algemeen van belang van Suriname in de verste verte niet gediend worden in de mate waarin het gedaan kan worden met de meer volwaardige voetbal. Een internationaal zaalvoetbalsucces zal het bbp van ons land (lees: de armoedebestrijding en werkgelegenheid) niet beïnvloeden in de mate waarin een internationaal voetbalsucces het kan doen. Een internationaal voetbalsucces zal enorm bijdragen aan de verhoging van de productiviteit in Suriname, omdat de Surinamer anders tegen zichzelf zal gaan kijken. Zaken doen in Suriname zal goedkoper worden als Suriname internationale voetbalsuccessen haalt en investeringen kunnen gaan toenemen. Internationaal zal men Suriname zien staan en het land iets serieuzer nemen. Waarschijnlijk zullen internationale voetbalsuccessen Suriname minder anoniem maken en de houding van politici en de burgerij ook veranderen. Waar het Surinaams voetbal de potentie heeft om het algemeen belang te dienen, heeft zaalvoetbal alleen een entertainmentwaarde die het nationaal belang kan schaden. Deelname aan de nationale selectie moet de Surinamer, ‘on and off the pitch’, niet koud laten, evenals het weigeren om uit te komen voor ‘wij, het volk’. Weigeren om voor de nationale selectie uit te komen betekent in Suriname het negeren en beledigen van het Surinaamse volk. Het klinkt radicaal, maar wij staan anders tegen een interlandwedstrijd vanwege onze behoeften als land dan bijvoorbeeld een rijk West-Europees land. Weigeren om voor de nationale selectie uit te komen is asociaal gedrag. Uitkomen voor de nationale selectie is zelfs te verheffen tot het vervullen van een wettelijke burgerplicht. In elk geval mag gezegd worden dat, los van de onbegrijpelijke deelname van een duidelijk op halve kracht opererende speler in de basis, heel Natio zich waardig heeft gedragen en een noemenswaardige prestatie heeft neergezet tegen iets grotere voetballanden. De inzet was duidelijk en daarvoor verdient de jonge selectie zeker een compliment.