De schone wens en de harde werkelijkheid Omschrijven wij het begrip ‘’
volk’’ als een groep mensen, samenwonende op een grondgebied
en levende onder een centraal gezag dan lopen wij achter op
de modernere opvattingen hierover. Door de tijden heen is de
nadruk voor het karakteriseren van een staatsverband steeds
meer verschoven naar het’’ volk ‘’ als criterium. Niet de
organen en personen die met staatsmacht zijn toegerust zijn
langer bepalende factoren maar de inrichting van de staat
moet volgens de andere staatsleer rekening houden met het
volksbelang. De bedrijfsorganisatie is ook afgestemd op wat
extern verlangd en verwacht wordt. Waar in theorie
staatsorganen en staatsambten zijn aangewezen voor de
staatsordening doch de mensen de wezenskenmerken van een
geordende samenleving niet vertonen zal onderlinge strijd om
staatsmacht en niet het volksbelang de boventoon voeren.
Overal in de wereld waar wij
merken dat samenwonende mensen op een grondgebied niet in
meerdere mate een gemeenschappelijke richtingsgevoel hebben
ontbreekt een fundamentele voorwaarde voor de volksgeest.
Een richtingsgevoel dat juist door toedoen van eerlijk en
gericht leiderschap wordt losgeweekt. In
regeringsverklaringen, in de Grondwet en in het Volkslied
zal het begrip’’volk’’ altijd op enigerlei wijze terug te
vinden zijn. De daadwerkelijke beleving hiervan is echter
een andere kwestie.In de naamgeving van de grootste
wereldorganisatie staat het begrip’’ Natie ‘’ centraal.
Natie houdt verband met ‘’ natio’’ wat weer verband houdt
met de afstamming, met sanguinis, het bloed.
Vandaar ook’’
nationaliteit’’. Hoe vatten wij in Suriname dit volksbegrip
op? Zoals veel andere landen die nog niet tot een echte
volksgemeenschap zijn uitgegroeid, waar het richtingsgevoel
nog geen gedeeld geestesgoed is, mpen wij in ons land ook
met de gevolgen hiervan.Het blijft voor nuchter denkenden
een onbegrijpelijke zaak dat gezagsdragers de nationale
vooruitgang van ons land benadrukken, waaraan
parlementariers ook aardig meedoen,terwijl er van een
ontregeling van het gemeenschapsleven sprake is en de
volksontevredenheid met de dag toeneemt.
Het is daarom
volksbedrog als parlementariers reeds in eerste
gespreksronde van de huidige begrotingsdebatten de
loftrompet steken over de regering wat in ernstige strijd is
met de bedoelingen van het budgetrecht. De begrippen
regering en bevolking(om het begrip’’volk’’ toch maar te
gebruiken), kustgebied en binnenland, stads-, districts- en
binnenlandbewoners, het plattelandsvolk versus de ‘’high
society’’ worden als tegenstellingen tussen sub-groepen en
voor statusverschillen gebruikt. Wij hebben het over
inheemsen, marrons(het modewoord dat juist een
twijfelachtige betekenis heeft), stads- en districtsmensen.
Op uiteenlopende wijzen
worden wij onderscheiden .Dat wordt ook aangemoedigd, hoe
meer verdeeldheid, hoe meer te manipuleren met macht.Terwijl
dit geschiedt drukken machthebbers en gezagsdragers ons door
hun groepsgebonden inslag ( het op elkaar lijken!) steeds
met de neus op het harde gegeven dat wij toch maar een sterk
verdeelde groep bewoners van een grondgebied zijn. Deze
opsplitsing van de samenleving wordt door hun
groepsorientatie steeds verder ontwikkeld. Wij horen over
duizenden grondbeschikkingen die recentelijk zijn
verstrekt.Aan wie, behorende tot welke groepen en kampen?
Vragen die ook op andere gebieden als de rode draad door
alle overheidshandelen lopen.
Waarom? Omdat er geen
onderlinge band , verbondenheid en vertrouwen in elkaars
oprechtheid bestaan. Het wantrouwen jegens elkaar is groot
omdat deze geest van achterdocht ook rondwaart in kringen
van regering, parlement , tussen politieke partijen en
vakbondsleiders. De afstand tussen bestuur en burgers wordt
steeds groter. De verdeeldheid onder het Surinaamse volk
neemt met de dag toe. Wij zien ook dat belangrijke
instituten en instituties niet van de grond komen. Het
Constututioneel Hof, De Sociaal Economische Raad, het GLIS,
Ravaksur, het Enquete- en Interpellatierecht, het
Onafhankelijk Kiesbureau, de Rekenkamer van Suriname,
privacybescherming, controlemechanismen op het
overheidshandelen, Tuchtcolleges, de Ombudsman en
administratieve rechtspraak ter bescherming tegen
overheidswillekeur, recht op informatie, op deze en zoveel
andere gebieden klopt niets van onze maatschappelijke
ordening .
Het is naieviteit van
gezagsdragers op nationaal niveau en ambtsdragers in het
openbaar bestuur in deze situatie gehoorzaamheid aan de wet
en mentaliteitsverandering te verlangen of te verwachten.
Het openbaar verkeer met meer doden en gewonden en
misdaadtoename zijn hiervan een uitingsvorm. Waar burgers
van het land hun gezicht afwenden van het openbaar gezag
valt geen positieve verwachting met betrekking tot hun
maatschappelijk gedrag te koesteren. Elke herdenking van
onze nationale onafhankelijkheid brengt een verslechtering
van onze maatschappij met zich mee als geschenk.
Feiten en vragen.
De verdeeldheid, gevoed door toonaangevenden, wordt reeds
tijden uitgezaaid over onze jongeren. De wrange vruchten
hiervan zijn in rijpingsfase . Het Nationale Jongeren
Collectief, Jeugdparlement en ander jongerenorganisaties
bestoken elkaar in navolging van wat anderen doen. En toch
vraagt de Vice- President, gedreven door argeloosheid of
misleidingsdrang, dat de Surinamers het jaar 2008 als natie
tegemoet treden. Op dit moment wordt de Grondwet door de
regering zelf met voeten getreden.Wie dit ontkent mag een
bloemlezing hierover tegemoet zien.
Ons Volkslied en Wapen
dringen in hun betekenis niet door tot ons omdat wij een
ongeinspireerde samenleving zijn die nog steeds op zoek is
naar de weg tot volks- en natievorming, twee woorden die ons
door de leermeesters naar hun verwrongen inzichten worden
voorgehouden. De belangrijkste dimensie van het
begrip’’volk’’ als een gehele bevolking , met inbegrip van
de gezagsorganisatie ter onderscheiding van andere volken
kennen wij waarschijnlijk niet omdat de regering niet kan
inzien dat zij in internationaal verband gezien ook deel uit
maakt van het volksbegrip in ruime zin.Welk volks- en
natiegevoel ontwikkelt een mensengroep als de twee
kostbaarste eigendommen in dienst zijn van de
corruptiepraktijk? Waar het grondgebied en de daarin
verborgen schatten worden weggegeven, hetzij als gevolg van
onbekwaamheid tot regeren, hetzij als gevolg van een
corrupte regering en openbaar bestuur.
Waar straatdomeinkantoren als
corruptiesymbolen in het hoogste staatscollege worden
gepresenteerd.Waar het tweede kostbaarste goed, de
nationaliteit, in de verkoop staat en het Surinaamse
paspoort naar zeggen via achterkamers en het internet
verkrijgbaar is. Waar illegalen en gevestigde buitenlanders
via de corruptieketen weldra in aanmerking komen voor deze
hoge levensgoederen van ons als Surinamers, onze
nationaliteit en domeingrond. Waar het Surinamerschap als
unieke status reeds tijden is aangetast door haar in dienst
te stellen van dubbelhartigen die daarmede frauderen. In
verhouding tot andere gemeenschappen dient een volk zich te
onderscheiden door gemeenschapsgevoel, saamhorigheid en
grote solidariteit op kritieke momenten.
In elk geval niet door
hetgeen zich recentelijk rond het maritieme geschil heeft
voorgedaan waarbij regering en samenleving elkaars
tegenstanders waren , de betrokkenheid van het volk zoek was
en door de interne verdeeldheid de tegenpartij in de kaart
is gespeeld.President en Vice- President zullen hun oproep
tot natievorming dienen te plaatsen tegen de achtergrond van
hun eigen optreden, uitspraken, handelingen en houdingen
omdat de overeenstemming tussen hun oproep en uiterlijkheden
vaak diffuus is. Natievorming is een psychologisch
verschijnsel dat zich langs de wegen van de geleidelijkheid
voltrekt en waarvoor verbondenheid in de strijd tegen
bedreiging van het gemeenschapsbelang vereist is . Het jaar
2008 als natie tegemoet treden is daarom een
gelegenheidswens , immers, zelfs de aanzet tot volksvorming
is nog niet gegeven, 32 jaren onafhankelijkheid ten spijt.
De tegenstellingen en onbegrip voor elkaar nemen juist
merkbaar toe. Wij wonen hier, daarom weten wij het . Wie
beweert het tegendeel?
Bij overname Bron vermelding verplicht
/ Dagblad Suriname.
Om deze website te bekijken heeft u
Macromedia Flash player
7.0 of hoger nodig.
Indien uw browser geen scripting support, gelieve de
Java
software te downloaden.
