|
Banner pagina
Lees uw horoscoop online. [Meer]
|
Geplaatst:
08/04/2008
Gunstige periode voor de rijstboeren
De afgelopen maanden hebben
wij een kentering gehad in de exportprijs van cargo -en
witte rijst. Na de vette jaren in de rijstbouw, heeft deze
sector de afgelopen tien tot vijftien jaren aardig wat
klappen moeten incasseren. De wereldmarktprijs was gedaald
tot US$ 195 in 2003. Ondanks deze neergaande spiraal in de
rijstbouw, hebben de rijstboeren de moed niet opgegeven om
rijst te blijven produceren voor hun gezinnen en voor de
nationale economie. Wij hoefden geen korrel rijst te
importeren voor onze Surinaamse bevolking.
De toenmalige minister van
LVV, mr.Geetapersad Gangaram Panday en ook de huidige
minister van LVV, de heer S.Raghoebarsingh verdienen een
dikke plus voor hun inzet. Politieke opponenten zullen
vreemd opkijken wanneer ik deze complimenten maak, maar als
hoogst verantwoordelijke van het district had ik wekelijks
contact met de minister van LVV, de heer mr. Geetapersad
Gangaram Panday. Deze minister heeft gedurende vijf jaren
meer dan 30 bezoekjes afgelegd in het rijstdistrict om
boeren te stimuleren door te gaan met de rijstbouw. De
resultaten liggen daar, de infrastructuur heeft men niet
verwaarloosd, het ADRON is blijven werken, de Wakaypompen
bleven draaien bij extreme droogte.
De boeren die al die tijd
niet geplant hebben, kunnen nu zonder te aarzelen de sector
weer oppakken. Het is een toch nationale schande dat de
waterschappen in Nickerie niet bij het Ministerie van LVV
gehuisvest zijn. Allerlei rapporten over waterschappen
worden door deskundigen gekopieerd en via de grote man van
DLGP belanden deze rapporten bij de brave minister M.
Felisie. Hij lacht, hij knikt, gebruikt moeilijke Hollandse
woorden om zijn ondeskundigheid te verdoezelen en eerlijk
gezegd begrijpt hij niet veel vanwege zijn geestelijke
bagage.
De rijstschuur van Suriname
Het district Nickerie is nog steeds de rijstschuur van
Suriname. De andere rijstproducerende districten van weleer,
zoals Coronie, Saramacca, Wanica en Commewijne produceren
nauwelijks rijst. De districten Coronie en Saramacca hebben
wel de potentie om aardig wat rijst te produceren, maar
vanwege de lage wereldmarktprijs van de afgelopen jaren,
hebben zij deze sector aardig verwaarloosd en zelfs
opgehouden te planten. Anno 2008 is de wereldmarktprijs van
rijst weer de lucht ingegaan en wij moeten op deze nieuwe
ontwikkeling daarom goed inspelen. Het district Nickerie
beschikt ruim 47.000 ha rijstareaal (inclusief 10.000 ha van
de SML). Ondanks de verslechterende wereldmarktprijs van de
afgelopen jaren, hebben de hardwerkende rijstboeren deze
sector niet opgegeven. De prijs die de wereldmarkt nu biedt,
bedraagt US$ 600 per ton cargorijst, vandaar dat de
opkopers/exporteurs nu in staat zijn SRD 60 tot SRD 65 (US$
24 ) voor een baal natte padie van 79 kg te betalen.
De vette jaren binnen de rijstsector
De rijstsector floreerde in de jaren 1980, de prijs van 1
ton cargorijst bedroeg in die periode ruim US$ 500. De
revolutie heeft ook deze sector helpen vernietigen. Wij
kunnen alle feiten verdraaien, verdoezelen en nu mooi weer
spelen, maar historische feiten liegen er niet om. Wij
kennen nog de periode toen uit de opbrengsten van de
rijstexport, Fiat-Pick-ups en wapens werden geïmporteerd.
Wij kennen nog de periode van SUREXCO, waarbij velen die
nooit een korrel padie hadden geproduceerd en nauwelijks een
rijstareaal hadden gezien, plotseling de grootste
rijstdeskundigen werden en via allerlei sluipwegen miljoenen
dollars verdiend hebben. Wij kennen nog de periode toen de
opkopers / rijstexporteur op US$ 1,80 basis moesten
exporteren en de ‘inputs’ tegen een veel hogere koers
moesten kopen. Letterlijk werden de exporteurs dief van hun
eigen portemonnee en uiteindelijk werd alles verhaald op de
rijstboeren. Recentelijk hebben enkele internationale
Nickeriaanse rijstcriminelen een aantal verwerkers voor
miljoenen dollars opgelicht. Wij weten ook dat een bekende
filiaalhouder van een bank zich verrijkt heeft ten koste van
de rijstboeren in Nickerie en nu de grote latifundist
(grootgrondbezitter) is geworden.
Ook dit stukje geschiedenis
moeten wij meenemen bij onze analyses. Wij weten ook dat in
de jaren 1974/1975 de exporteurs gedwongen werden om rijst
tegen een lagere prijs, dan de kostprijs, in Suriname te
verkopen aan het CIS, alvorens zij een vergunning konden
krijgen om rijst te exporteren. De minister van Economische
Zaken was de ‘Grote Boosdoener’ die over het lot van de
boeren bepaalde. De exporteurs verhaalden het verlies weer
bij de boeren.
Suriname, een kleine speler op de wereldmarkt
De huidige prijs van US$ 600 per ton cargorijst op de
wereldmarkt zal zeker de rijstboeren stimuleren om meer te
produceren, de verwaarloosde arealen weer in productie te
brengen. In deze wil ik de lezers in grote lijnen een beeld
geven van wat de productiekosten per ha, per seizoen zijn;
kunstmest (250 kg per ha, in geld SRD 450), zaaizaad 175 kg
(SRD 125), totale grondbewerking SRD 650; oogsten SRD 225,
insecticiden/herbiciden SRD 175, de eigen arbeid hebben wij
niet meegerekend. Wij hebben alle eerbied en respect voor
deze agrariërs, zij blijven volksvoedsel rijst produceren,
en het surplus wordt nog geëxporteerd. Wij moeten eerlijk
zijn in onze analyses, wij moeten ook toegeven dat de
minister van LVV, de heer drs.S.Raghoebarsingh, met zijn
staf zich volledig inzet om deze sector de nodige incentives
te geven. In deze denken wij aan de Wakaypompen en de
dolwerken die uitgevoerd worden in het MCP kanaal.
Rijstboeren, wees op uw hoede
Wij moeten geen politiek bedrijven met de rijstboeren die in
nood zitten. De rijstboeren in Suriname hebben het in de
afgelopen jaren erg moeilijk gehad. De prijs van cargorijst
was in 2003 gedaald naar US$ 195 per ton. Ondanks de
moeilijke jaren heeft U de strijd niet opgegeven om rijst te
produceren. Wij beschouwen jullie als de grootste
nationalisten van dit land; wij beschouwen jullie als de
pilaren van de natie. Jullie hebben ervoor gezorgd dat de
machthebbers geen rijst hoefden te importeren voor de
Surinaamse bevolking. De wereldmarktprijs is gunstiger
geworden. Tenslotte wil ik alle groente-, melk- en
rijstboeren oproepen om zich te bundelen. Zonder de
ondersteuning van het Ministerie van LVV gaan de boeren het
moeilijk hebben, maar zonder de boeren bestaat dit
Ministerie ook niet.
Voor reeds
verschenen
artikelen van Vrije Tribune, bezoek ons archief! |
