Reactie op Artikel
“Dienstvoertuig Pensioenfonds nog steeds niet ingeleverd” In Dagblad Suriname van
dinsdag 18 September 2007 verscheen een artikel genaamd
” Dienstvoertuig Pensioenfonds nog steeds niet ingeleverd”.
In het artikel is een anonieme bron bezig het lezerspubliek
te misleiden.
Daar er in het artikel zelfs wordt gesuggereerd dat de
Direkteur van Handel en Industrie de intentie heeft om het
voertuig te “stelen”, reageer ik graag op dit artikel.
We leven gelukkig in een democratische rechtsstaat. Dat
betekent dat een ieder zich vrij mag uiten. Ook leugenaars,
bedriegers en figuren die de gemeenschap bewust wensen te
misleiden komen dus aan het woord.
Een dag na de begravenis van Morris Tuur is contact gemaakt
met de direktie van het Pensioenfonds om de auto in te
leveren. De Onder Direkteur vroeg toen om de auto voorlopig
thuis te houden daar het vooral in de nachturen niet veilig
voor het kantoor kon worden gelaten. Pal tegenover het
Pensioenfonds staat namelijk een onafgemaakte
drieverdiepingsgebouw waar junkies zich ophouden. Er is in
bepaalde dagbladen vaker gewezen op de onveilige situatie in
de Crommelinstraat en omgeving. Dat is de ware reden dat de
wagen nog bij mij thuis geparkeerd staat. Het moest naar
mijn mening al lang worden opgehaald. Het voertuig behoort
immers het fonds toe.
De vraag is namelijk waarom een anonieme bron suggereert dat
ik het voertuig niet zal teruggeven. Wat beweegt zo iemand
zulks te beweren? Ik ben sinds September 2000 Direkteur van
Handel en Industrie. Als departementsdirekteur heb je recht
op een dienstvoertuig. Na 7 jaren heb ik nog geen gebruik
gemaakt van een dienstvoertuig van het ministerie. Eigenlijk
moet ik nog betrapt worden achter het stuur van een voertuig
van het Ministerie van Handel en Industrie. De reden is
simpel: Ik heb altijd mijn eigen vervoer gebruikt en heb de
dienstwagens altijd volledig voor de dienst gelaten. Sommige
mensen verklaren mij voor gek.
Onlangs zijn drie brandnieuwe Mitsubishi dubbel kabine pick
ups door het Ministerie van OW aangeschaft voor het
Ministerie van Handel en Industrie. Ook in deze wagens heb
ik niet gereden, maar ze zijn voor de dienst. Nou, als ik
geen behoefte heb aan dienstvoertuigen van mijn ministerie,
waarom zou ik dan een wagen, die notabene van een andere
instantie is, niet terug geven of willen houden?
Het stelen van een voertuig is misdadig. Mij valselijk
beschuldigen van diefstal vind ik nog misdadiger. Maar het
gedrag van deze anonieme bron bevreemdt mij niet.
Als hobby kijk ik vaak naar dierenprogramma’s van Discovery
en National Geographic. Daar leer je dat de dood altijd
aasgieren brengt. Blijkbaar is het in het menselijk leven en
met name bij het Pensioenfonds niet anders. De dood brengt
aasgieren. De bevolking van Suriname moet weten dat het
Pensioenfonds veel geld beheert, zoveel dat het in feite als
een bank kan worden beschouwd. De integere direkteur is
overleden en bepaalde personen hebben nu hun blikken gericht
op de geldpot van het Pensioenfonds. De issue is helemaal
niet wat er zal gebeuren met een gebruikte dienstwagen, want
die wagen gaat so wie so terug naar het fonds. Het liefst
vandaag nog. De wagen is al onder beheer van het fonds.
De anonieme bron is helemaal
niet geinteresseerd in het voertuig. Wat is er dan werkelijk
aan de hand?
De anonieme bron, de aasgier in kwestie, geeft bewust de
aanzet tot een discussie wat met het Pensioenfonds moet
gebeuren. Wie wordt de nieuwe direkteur? Wie wordt de nieuwe
onder direkteur? Wie gaat de njang patoe beheren? Om te
beginnen moet de huidige Onder Direkteur in diskrediet
worden gebracht. Vandaar de absurde bewering in het artikel
dat hij bang zou zijn om de auto terug te vragen. Met andere
woorden: Als hij niet eens een auto durft te beheren, hoe
kan hij de miljoenen van het fonds beheren? Ook de
krankzinnige bewering dat hij monddood gemaakt zou worden
raakt kant nog wal.
De integriteit van het beheer
van het fonds zou dus afhangen van een gebruikte dienswagen?
Nou Nou... De logica is zoek, maar de misdadige bedoeling
van de anonieme aasgier is duidelijk. Het verhaal over een
auto is dus gewoon een dekmantel voor een anonieme aasgier
en zijn soortgenoten om uiteindelijk invloed te krijgen in
het Pensioenfonds. Als het om auto’s gaat, is de anonieme
aasgier waarschijnlijk eerder geninteresseerd in een nieuwe
Toyota Prado. Een andere aasgier is ook reeds geruime tijd
bezig via krantenartikelen persoonlijke aanvallen op de
overleden direkteur uit te voeren en de pensioendeskundige
uit te hangen.
In het bos van waaruit deze aasgier komt, staat hij niet
bekend als een actuarieel , financieel of beleggings
deskundige. Compleet ondeskundigen in onze samenleving
schijnen ook nog ambities te hebben om de gelden van de
ambtenaren te willen beheren.
Surinamers, pas dus op met de aasgieren in onze gemeenschap.
Tegelijkertijd doe ik als departementsdirekteur een oproep
aan alle ambtenaren om zuinig met de staateigendommen om te
gaan.
Mauro R Tuur
Direkteur van HI
SERVAS INFO I.V.M. WERELDVREDE DAG (21 sept)
SERVAS is een internationale NON-PROFIT organisatie
aangesloten bij de Verenigde naties met als fundament het
bevorderen van de wereldvrede.
De naam SERVAS is afgeleid van het Esperanto en betekent
“dienen”.
Deze organisatie werd in 1949 door de Amerikaan Bob
Luthweiler opgericht.
Bob Luthweiler was een oorlogsweigeraar, die meende dat door
mensen bij elkaar te brengen, ook culturen, religiën,
natiën, volkeren, normen en waarden, zeden en gewoonten bij
elkaar worden gebracht. Dit alles kan bijdragen tot
vergroting van de verdraagzaamheid, tolerantie, begrip en
respect wederzijds.
De voornaamste doelstelling van SERVAS is het propageren van
de wereldvrede door middel van wederzijds begrip en
verdraagzaamheid.
Dit doel trachten wij te bereiken middels een netwerk van
reizigers (travellers) en gastgezinnen (hosts), met andere
woorden gastvrijheid door middel van een open deur.
In Suriname is SERVAS sinds 1991 actief; de oprichtster is
mw. Henna Blanker die werd bijgestaan door mw. Lidia
Seymonson.
Op een gegeven moment kwam SERVAS Suriname in een
winterslaap terecht, dus werden er dan ook geen activiteiten
ondernomen. Totdat in 1997 er een lid uit Curacao nieuw
leven inblies en door middel van een radio interview
bekendheid gaf aan Servas. In 2001 en 2004 kwam Suriname in
de picture nadat er op conferenties in Thailand en Barcelona
echt kennis werd gemaakt met Surinamers. De leden toonden
belangstelling voor ons land en de eerste travellers
bezochten Suriname. Uit alle delen van de wereld ontvangen
wij travellers.
SERVAS Suriname telt 23 actieve leden, die 1 keer in 2
maanden een ALV bijwonen, afgewisseld met een ‘social get
together’ en bijeenkomsten op afroep.
De werkwijze van SERVAS is dat reizigers in de gelegenheid
worden gesteld te gast te zijn bij een SERVAS gastgezin, om
zodoende cultuur, godsdienst, zeden en gewoonten te leren
kennen en te ervaren. Dit, ongeacht ras, cultuur, godsdienst
of nationaliteit. Maximum verblijf is 2 dagen, langer mag,
maar dan tegen betaling. De gast moet zich aan de huisregels
van het gastgezin houden. (De handen uit de mouwen steken,
rekening houden met telefoongebruik, bed opmaken). Het
gastgezin maakt ook wat tijd vrij om iets te kunnen
ondernemen met de gast.
Niet alle SERVAS leden zijn in de gelegenheid om andere
SERVAS leden te accommoderen. Wat dan wel gebruikelijk is
dat je wat tijd vrij maakt voor een dagje uit of voor enkele
uurtjes socializen of uit eten meenemen. Je treedt in dat
geval dan op als een “day host”.
Elk SERVAS lidland produceert jaarlijks een hostlist waarop
de leden zijn opgenomen. Deze lijst wordt naar de Secretary
General (hostlist coordinator) opgestuurd en van daaruit
worden alle hostlists doorgestuurd naar de lidlanden.
Voorafgaand aan het reizen moet een lid wel bij de National
Secretary aangeven of hij/zij behoefte heeft aan het
ontmoeten van SERVAS leden. De National Secretary doet dan
de administratieve afhandeling z.a. het afgeven van een
introductiebrief (letter of introduction) van de Nationale
organisatie, voorzien van een stempel (zegel). Dit wordt het
SERVAS paspoort genoemd en is een jaar na dagtekening
geldig. Een zegel kost US$. 25 en zo genereert Servas
International inkomsten. Dus hoe meer reizigers hoe meer
inkomsten.
De Statuten van Servas Suriname worden binnenkort
geformaliseerd.
In het SERVAS Internationaal Nieuwsbrief die 2x per jaar
wordt uitgegeven worden artikelen van alle SERVAS lidlanden
opgenomen.
In het kader van Peace One Day dat door de Verenigde Naties
is uitgeroepen op 21 september a.s. wil SERVAS Suriname de
Surinaamse Gemeenschap oproepen om continue invulling te
geven aan de vredelievendheid voor eeuwige vrede op aarde.
Door middel van onderstaande overdenking wenst zij Land en
Volk eeuwige vrede toe.
Als er licht is in de ziel……
Als er licht is in de ziel,...... Zal er schoonheid zijn in
de mens......
Als er schoonheid is in de mens,....... Zal er harmonie zijn
in het huis.
Als er harmonie is in het huis,.......... Zal er rust zijn
in het land.
Als er rust is in het land,................. Zal er vrede
zijn op aarde.
Paramaribo, 19 september 2007
SERVAS Suriname
Diana Sweet Lidia Seymonson
Voorzitter National Secretary
Bij overname Bron vermelding verplicht
/ Dagblad Suriname.
Om deze website te bekijken heeft u
Macromedia Flash player
7.0 of hoger nodig.
Indien uw browser geen scripting support, gelieve de
Java
software te downloaden.
