|
Bijgewerkt op: 13/05/08,
Wie goed doet, goed ontmoet
Paramaribo - Afgelopen vrijdag 9 mei overleed mr.
Harrypersad Mungra op 83-jarige leeftijd thuis te midden van
zijn directe familieleden. Hoewel de nestor onder de
Mungra-familie al geruime tijd een teruggetrokken leven
leidde, verliest Suriname wederom een markante zoon. Het is
goed de verdiensten van Harrypersad kort te memoreren. Harry
was de oudste zoon uit de grote familie Mungra aan de
Zwartenhovenbrugstraat. Harry groeide op in een grote
familie (17 kinderen) met armoede en moest al heel gauw
(jonge leeftijd) zware verantwoordelijkheden met zich
meedragen. Dat heeft hij zeker goed gedaan gelet op de
ontwikkeling en prestaties van de broers en zussen in hun
latere loopbaan.
Zelf kreeg hij met zijn vrouw 6 kinderen. De kinderen zijn
stuk voor stuk bekenden in onze samenleving. Harry kent ook
een zeer rijke aanwinst van kleinkinderen en
achterkleinkinderen. Harry heeft gefungeerd als lid van de
Staten van Suriname (1958, district Saramacca) en later als
directeur van het kabinet van de gevolmachtigde minister
(Polanen) in Nederland. Daarnaast heeft hij jarenlang de
post bekleed van directeur van het ministerie van
Districtsbestuur en Decentralisatie (de voorloper van
Regionale Ontwikkeling) onder de minister O. van Genderen.
Daarnaast was Harry van huis uit jurist en heeft jaren zijn
krachten gegeven aan het advocatenkantoor van mr. Jagernath
Lachmon. Harry stond bekend als een professioneel ingestelde
jurist die een grote bijdrage heeft geleverd voor kosteloze
rechtsbijstand, totstandkoming van de grondwet en de
onafhankelijkheid van Suriname. Van de mens Harry mag worden
gezegd dat het een man met een hart van goud was. Hij stond
bekend als een zeer sociaal mens en heeft velen
onbaatzuchtig met raad en daad bijgestaan. Overigens, geen
onbekende kenmerk van de familie Mungra.
Velen zijn aan een baan geholpen, ondersteund geworden en
zelfs aan studiebeurzen geholpen om zich verder te bekwamen.
De vader van Harry was de bekende Johannes Mungra,
medeoprichter van de politieke partij VHP. Harry was
voorbestemd voor een politieke loopbaan. Maar, zo bescheiden
als hij was, zocht hij het liever in de stille diplomatie en
het werk doen achter de coulissen. Bekend is zijn
terugtreden als volksvertegenwoordiger voor zijn jongere
broertje Alwin Mungra. Dat bleek een goede timing. Harry was
dan ook jaren secretaris van het hoofdbestuur van de VHP.
Hij heeft jarenlang zijn krachten gegeven aan deze partij.
Harry hield niet van om op te vallen of op de voorste rij te
zitten, maar was de stille werker (stille diplomatie). Je
kon altijd op hem rekenen, hij was zeer tactvol in zijn
handelen naar medemensen toe en zeer betrouwbaar van aard.
Mensen die hem van dichtbij hebben gekend, weten dat hij
geen behoefte had zijn mening overal te verkondigen. Hij was
een vertrouweling van de voorzitter van de VHP (Lachmon) en
heeft vele bijzondere opdrachten en missies geleid in
opdracht van de VHP dan wel in opdracht van de regering. In
tegenstelling van wat bekend is van de andere exponenten van
de familie Mungra probeerde Harry het altijd via dialoog en
communicatie om zaken op te lossen. Terecht was hij tevens
ook na de dood van zijn ouders de pater familia van de grote
Mungra-dynastie. Zo heeft hij jaren rust gebracht en
behouden in deze familie. Dat kon omdat Harry het respect
altijd heeft kunnen afdwingen in de familie. Hij hoefde het
niet altijd eens te zijn met de gang van zaken, maar wist op
zijn eigen manier de boodschap op de juiste manier te
brengen naar de persoon die deze moest aanhoren. Huize Harry
was altijd toegankelijk en hij had gastvrijheid hoog in zijn
vaandel voor familie, maar ook voor de vele vrienden en
kennissen in binnen- en buitenland.
Zijn trots was zijn eigen grote hechte familie met de vele
kleurrijke klein- en achterkleinkinderen die zijn omgeving
altijd vulden met vreugde. Als geen ander wist hij dat ook
de prestaties van deze kleinkinderen heel goed zijn te
noemen.
Daarmee weet hij dat hij de zaden heeft gelegd voor een heel
nieuwe generatie Mungra’s waarmee Suriname degelijk rekening
moet gaan houden.
Velen hebben ondertussen een academische opleiding achter de
rug en zijn in Suriname of in het buitenland bezig in
verschillende verantwoordelijke functies. Hun grootvader
vergaten ze niet. Zeker in de laatste jaren toen het minder
werd met zijn gezondheid kwam men geregeld vanuit het
buitenland op bezoek. Harry heeft vaker jongere leden van de
familie naar het graf moeten dragen en dat ging hem bepaald
niet in zijn koude kleren zitten. Maar, Harry heeft een zeer
betekenisvolle en welbesteed leven achter de rug. Hij heeft
zijn levensmissie voorbeeldig uitgevoerd: familie,
arbeidzaam leven en gemeenschapswerk. Hij zal de
geschiedenis ingaan als een mens die zeer zorgzaam is
geweest voor zijn familie, iemand die plichtsgetrouw en
integer zich heeft ingezet in de functies waarvoor hij de
verantwoordelijkheid heeft gedragen.
Tenslotte heeft Harry zich ingezet voor de Surinaamse
gemeenschap. De kiemen en de zaden van de decentralisatie
van bestuur en de ontwikkeling van het binnenland heeft hij
gelegd, vaak niet onder de prettigste omstandigheden.
Woensdag neemt zijn familie en de Surinaamse samenleving
afscheid van deze sociaal bewogen zoon. Mr. Harrypersad
Mungra wordt aanstaande woensdag vervoerd naar het
crematieoord Weg naar Zee alwaar hij toevertrouwd zal worden
aan de oerelementen van moeder natuur. Moge zijn ziel de
eeuwige rust vinden. De redactie van DBS condoleert de
familie Mungra en de nabestaanden met dit verlies en wenst
hen veel sterkte toe met de verwerking van het rouwproces.
.
.
|
