|
Bijgewerkt op: 31/01/08,
De menselijke
factor in het verkeer
Paramaribo - De cijfers voor wat betreft
verkeersslachtoffers en doden zijn genoegzaam bekend in ons
land en ze blijven maar doorgaan. Langzamerhand moeten wij
gaan werken aan verkeerseducatie met een permanent karakter.
Er is een verkeerscongres in ontwikkeling door het
ministerie van Justitie en Politie. Eén van de thema’s heeft
vast te maken met verkeerseducatie van jong tot oud.
Permanente verkeerseducatie is het geheel van opeenvolgende en
in doorlopend verband samenhangende (zowel op basis van de
leeftijdsgebonden ontwikkeling als op basis van de
vervoerwijze van verkeersdeelnemers) activiteiten die leiden
tot geïnternaliseerde verandering van het verkeersgedrag of
tot behoud van het gewenste verkeersveilige gedrag, door de
voor het gewenste gedrag benodigde voorwaarden (van kennen,
kunnen en willen) te creëren. Permanente verkeerseducatie is
een belangrijk instrument om de verkeersveiligheid op de
lange termijn te verbeteren met behulp van passende
verkeerseducatieprogramma's voor alle weggebruikers van jong
tot oud. Het is goed bij onze jeugd te beginnen om ze
basisbeginselen bij te brengen van verkeer en
verkeersveiligheid. De kleuters herkennen in hun omgeving
plaatsen waar ze veilig kunnen spelen en waar niet. Ze
beseffen dat het verkeer risico's inhoudt.
Ze kunnen onder begeleiding elementaire verkeersregels
toepassen (stoppen bij verkeerslichten, veilig oversteken,
uitstappen aan de kant van de huizenrij, op de stoep
blijven...). De leerlingen kunnen de gevaarlijke
verkeerssituaties in de ruimere schoolomgeving lokaliseren
en zich veilig verplaatsen. Ze beschikken over voldoende
reactiesnelheid, evenwichtsbehoud en gevoel voor coördinatie
en ze kennen de verkeersregels voor voetgangers en fietsers
om zich zelfstandig en veilig te kunnen verplaatsen langs
een voor hen vertrouwde route. Ze tonen zich in hun gedrag
bereid rekening te houden met andere weggebruikers. Ze
kennen de belangrijkste gevolgen van het groeiend
autogebruik en kunnen de voor- en nadelen van mogelijke
alternatieven vergelijken. Ze kunnen een eenvoudige route
uitstippelen met het openbaar vervoer. De leerlingen kennen
de verkeersveiligheidsvoorschriften voor voetgangers,
fietsers en passagiers en kunnen ze toepassen.
Ze kunnen enkele veilige en onveilige situaties in hun
eigen omgeving identificeren en voorbeelden geven van
preventieve maatregelen. Ze zien in dat hun gedrag invloed
heeft op de eigen veiligheid en op die van anderen. Ze
kunnen op een doeltreffende manier hulp inroepen in een
noodsituatie en zelf eerste hulp bieden bij kleine wonden.
Er zal ook heel veel aandacht moeten worden besteed aan het
ontwikkelen van studiemateriaal en studiedagen. Door een
pedagogische studiedag te organiseren, die in het teken
staat van eigentijdse verkeers- en mobiliteitseducatie, is
het mogelijk om verscheidene doelstellingen te combineren:
de leraren meer inzicht verschaffen in de essentiële
kenmerken van verkeerseducatie, afspreken welk lesmateriaal
het beste past in het schoolwerkplan en onderlinge afspraken
maken om overlappingen en lacunes te vermijden.
Daarnaast moet extra aandacht besteed worden aan educatie van
de groep 'jonge weggebruikers'. Jonge weggebruikers vertonen
vaker risicovol gedrag (zien wij aan de
verkeersstatistieken) dan oudere weggebruikers. Met name
snelheidsovertredingen en het niet dragen van de vereiste
beveiligingsmiddelen komen in deze groep vaker voor. Tot nu
toe is de aandacht voor deze groep nog onvoldoende op gang
gekomen. Verkeerseducatie op scholen voor voortgezet
onderwijs vormt een belangrijke manier om deze groep te
benaderen. Daarnaast kan worden samengewerkt met rijscholen
om in de rijopleiding (praktijk en/of theorie) extra
aandacht aan dit onderwerp te besteden. De vraag is of
verkeersveilig gedrag te leren is. Wij denken van ja, maar
het is niet gemakkelijk. De meest vaardige verkeersdeelnemer
is niet noodzakelijkerwijs ook de meest veilige
verkeersdeelnemer.
|
