|
Bijgewerkt op: 26/01/08,
Parkeerbeleid
blijft steeds uit
Paramaribo - In ons land nemen de problemen toe
voor wat het parkeren betreft. Door de ernstige toename van
het aantal auto’s in het land zien wij bij eenvoudige
evenementen ernstige problemen. Nu zien wij een wildgroei
van parkeren. Met vertrapt gras en men schijnt geen respect
te hebben voor de aanplantingen van anderen. De hebzucht om
de trouwe vierwieler te parkeren kent geen grenzen. Parkeren
is het manoeuvreren van een voertuig naar een daarvoor
bestemde plaats buiten de normale rijbaan (een
parkeerplaats), met de bedoeling het daar voor enige tijd te
laten staan. Parkeren is normaliter het sluitstuk van een
rit, tocht of vlucht (ook vliegtuigen parkeren).
Parkeerplaatsen zijn onderdeel van de verkeersinfrastructuur.
Helaas ontberen wij dit beleid in hoge mate. Vaak horen wij
onze bewindslieden praten over deze zaken, maar helaas
blijft het bij praten. Er worden nu wel voertuigen
weggesleept, maar waar is/zijn de structurele oplossing(en).
Dan kennen wij het verschijnsel van de levende lopende
parkeerwachters. Bij evenementen zien wij ze plotseling
opduiken en bezit nemen van je gazon, allemaal uit hebzucht
om iets te kunnen verdienen aan het evenement onder het mom
van oppassen op uw auto. Het reguleren van het parkeren is
onderdeel van het beleid van de (overheid). Er bestaan
verschillende vormen van parkeren: vrij parkeren, betaald
parkeren (meestal bij een parkeerautomaat) en
vergunningplichtig parkeren (bewonersparkeren).
Ook in de verschijningsvorm bestaat variatie: straatparkeren,
parkeren in parkeergarages en parkeren op eigen terrein. Wij
moeten nu met andere oplossingen komen voor het probleem van
het parkeren. Er moeten meer parkeerplaatsen komen en ons
publieke transport moet worden verbeterd. Bij evenementen
zullen wij bussen inzetten en de auto’s moeten op een andere
plaats worden achtergelaten onder bewaking. Een
gedragsverandering is noodzakelijk en die gedragsverandering
wordt mogelijk gemaakt door mensen met mogelijkheden te
confronteren. Parkeerbeleid van de toekomst moeten wij
baseren op doelstellingen van verkeersmobiliteit en deze een
kans te geven. Het is daarom belangrijk om niet te rigide om
te gaan met dergelijke doelstellingen.
Doel van mobiliteitsmanagement is een groter en kwalitatief
beter vervoerswijze aanbod, waardoor personen op een
efficiënte, effectieve, zelf gewenste en maatschappelijk
aanvaardbare manier hun reisdoel kunnen bereiken.
Mobiliteitsmanagement wordt door overheden en bedrijven
ingezet om bij burgers een optimaal gebruik van
infrastructuur en vervoersmiddelen te bevorderen, zodat aan
de mobiliteitsbehoefte tegemoet wordt gekomen met minder
nadelen (gebruik schaarse ruimte, milieubelasting).
Mobiliteit en parkeren zijn de afgelopen decennia in een
ander daglicht komen te staan. Van afzonderlijke
aandachtsvelden zijn ze omgevormd tot belangrijke
randvoorwaarden voor districten en regionale ontwikkeling.
Vooral de druk op het ruimtegebruik heeft geleid tot de
invoering van creatieve oplossingen voor mobiliteit en
parkeren.
Onder mobiliteit wordt hier verstaan: de mogelijkheden van
individuen om zich te verplaatsen en het gebruik van die
mogelijkheden. Het zoeken naar nieuwe oplossingen voor het
parkeren gebeurt niet alleen in het centrum, maar ook buiten
de centra en in bijvoorbeeld woongebieden, kantoren
bedrijfsterreinen en bij winkelconcentraties/strips. De
toenemende druk op deze ruimten wordt veroorzaakt door de
ontwikkeling van functies in de gebieden zelf (bijvoorbeeld
een winkelcentrum, of een stadion) maar ook als gevolg van
de zogenaamde ‘overloop’ vanuit de woonkernen en de
binnenstad. Mobiliteit en parkeren moeten centrale
beleidsonderwerpen worden bij onze overheid. Mobiliteit
primair op centraal niveau, parkeren op decentraal niveau.
Belangrijk is dat de samenhang met het ruimtelijk functioneren
van (districts)woongebieden wordt vastgesteld. Maar ook de
samenhang met het sociaal-economisch functioneren. Het
product woonkern of stadscentrum vraagt steeds naar meer
promotie en economische positionering. De markt, de private
partijen vragen om die samenhang omdat mobiliteit en
parkeren een essentieel onderdeel zijn van de functioneel
ruimtelijke kwaliteit van werken, wonen, winkelen en
verblijven. Er is kortom steeds meer aanleiding om
mobiliteit en parkeren als een facilitair en exploitatief
onderdeel van het product stad of woonkern te beschouwen en
dus als een geïntegreerd management- en
organisatievraagstuk. Zowel vanuit de overheid als vanuit de
markt. Beiden kunnen, complementair en vanuit eigen
verantwoordelijkheid, elkaar aanvullen en versterken op
gebieden als kennis en expertise. Publiekprivate
samenwerking is daarvan een voorbeeld.
|