Paramaribo - Proficiat voor DNA en haar leden. Na
de afgelopen misdragingen in het parlement zagen wij
gisteren voorbeeldig gedrag. Gedrag waarbij leden van DNA
hun verontschuldigingen hebben aangeboden aan de regering en
het volk voor zaken die zich hebben afgespeeld de afgelopen
weken. Mooie woorden vielen er, maar hopelijk hebben deze
wel inhoud. Laten wij hopen dat hiermee men zich voorbeeldig
gaat gedragen. Wij zullen DNA in de gaten houden. Eén van de
akeligste woorden in de Nederlandse vocabulaire is
voorbeeldgedrag. Iedereen wordt geacht het goede voorbeeld
te geven aan kinderen, medewerkers, wijkbewoners, het
Surinaamse volk, leerlingen, kerkgangers, etc . Roomser dan
de paus, braver dan de ministers, saaier dan de president.
Onkreukbaarheid en een keurslijf. De definitie van
voorbeeldgedrag is voornamelijk al hetgeen je niet hoort te
doen.
Een positieve uitleg van het begrip kom je zelden tegen,
waarschijnlijk omdat ook niemand weet wat er dan allemaal
onder verstaan moet worden. Als iemand over voorbeeldgedrag
begint, gaan we onmiddellijk ongemakkelijk over onze stoel
schuiven. Nou hoor je een heleboel dingen niet te doen. Door
rood rijden, roken in de buurt van kinderen, schreeuwen als
je je zin niet krijgt: allemaal goed. Gedrag van mensen gaat
terug naar de kindertijd, de opvoeding en vorming. Kinderen
reageren in de eerste plaats op hun omgeving. Ze zijn niet
vatbaar voor ingewikkelde theorieën en redeneringen. Vooral
de ouders/opvoeders dienen als voorbeeld. Dat betekent dat
ons gedrag en onze ‘state of mind’ moeten kloppen met dat
wat we onze kinderen willen leren. Vertaald naar opvoeding
is dat bijvoorbeeld: ‘regels’ stellen = ‘regels’ voorleven.
Goed gedrag verwachten van een kind betekent dat je datzelfde
goede gedrag eerst zelf voorgeleefd moet hebben. Niet alleen
in woorden, maar in feitelijk gedrag (in het voelen en in
het ‘zijn’). Het komt hoofdzakelijk neer op het vertonen van
voorbeeldgedrag door de omgeving van het kind (kinderen
zullen het voorbeeldgedrag overnemen) met als doel
‘wenselijk gedrag’ op te roepen. Omgekeerd zou je kunnen
zeggen, dat kinderen op een of andere manier het
voorbeeldgedrag, dat ze gepresenteerd hebben gekregen,
uitleven. Daarom ook kun je kinderen niet behandelen zonder
de hele omgeving van het kind in die verandering te
betrekken: je wijzigt ook het voorbeeldgedrag wat het kind
gepresenteerd krijgt. Een interventie die begrepen en
gedragen wordt door de omgeving is veel effectiever.
Belangrijk is echter dat het zoeken naar schuld en oorzaken
er nauwelijks aan toe doet.
Wat de oorzaken ook zijn, de omgeving van het kind is de
belangrijkste factor in het leven van een kind en daarmee
het belangrijkste instrument om het gedrag van het kind te
beďnvloeden. We willen met name onze kinderen die dingen
leren, waarvan we zelf ervaren hebben dat ze goed voor ons
zijn. En het liefst zouden we ze elke vervelende ervaring
uit ons eigen leven willen besparen. Dat is natuurlijk
onmogelijk. Wat we kinderen zouden moeten leren, is juist
dat ze goed voorbereid worden op allerlei ervaringen in
plaats van ze die proberen te besparen. Daarvoor zullen
kinderen moeten leren dat ze invloed hebben op de uitkomst
van gebeurtenissen. Ze komen, net als wij, de gevolgen van
hun gedrag tegen en ze kunnen hierin keuzes maken.
Merkwaardig was het gegeven dat DNA een aanvang heeft
gemaakt op dezelfde dag van de verontschuldigingen in DNA
met de anticorruptiewet.
Het werd tijd! Suriname heeft veel integriteitproblemen met
ministers (Balesar, Amafo en Gilds) en diefstal en
verduistering van overheidsgelden door ambtenaren. Uit deze
affaires blijkt dat de overheid, onze publieke sector, nog
steeds worstelt met het onderwerp integriteit. Eén van de
belangrijkste onderdelen daarvan is de voorbeeldfunctie van
leidinggevenden. Wie faalt bij zijn voorbeeldgedrag gooit
zijn eigen gezag te grabbel. Overheden moeten daarom meer
werk maken van het voorbeeldgedrag van leidinggevenden,
zowel van politieke bestuurders als topambtenaren. Immers
vis begint te rotten bij de kop. Hopelijk krijgen wij een
anticorruptiewet die zal gaan werken. Wij hopen dat de
handhaving van de wet ook zo voortvarend gaat plaatsvinden.
Maar men moet wel weten dat een wetgevingsinstrument niet
uitsluitend een oplossing is voor de corruptieproblemen die
wij kennen. Opleiding, training, vorming en voorlichting
zijn eveneens van belang.
Banner pagina
Bij overname Bron vermelding verplicht
/ Dagblad Suriname.
Om deze website te bekijken heeft u
Macromedia Flash player
7.0 of hoger nodig.
Indien uw browser geen scripting support, gelieve de
Java
software te downloaden.
