|
Bijgewerkt op: 24/01/08,
Lot van de
fractieleider en de democratie
Paramaribo - Het gedrag van politici in ons land
is het thema van de laatste maanden. Elke week zien en horen
wij zaken die te maken hebben met verschuivingen in de
samenleving en met moreel verval. Dit type politiek verval
geeft veel verwarring bij onze burgers in het land.
Fundamentele vragen komen naar boven. Waarvoor hebben wij
politieke partijen en waarvoor bestaat onze regering? Het
gedrag van de NDP-leiding geeft aan dat binnen de NDP de
interne democratie ernstig hapert.
Een fractieleider die zich de laatste weken heel goed heeft
ingezet voor herstel van verhoudingen tussen oppositie en
coalitie. En wanneer je denkt dat het ophoudt met die
bedoelde poppenkastspelen, komt er weer een terugslag. Want
juist degene die beweert dat DNA een poppenkast is, maakt
een poppenkast van zijn eigen partij. Je fractieleider wordt
zwaar te kijk gezet door de overeenkomst tussen oppositie en
coalitie zogenaamd niet formeel te aanvaarden. En dat zet
weer veel zaken op losse schroeven. De NDP-leider toont
hiermee voor de zoveelste keer aan dat hij geen ontwikkeling
in het land wil en juist baat heeft bij onrust.
Als fractieleider zou je moeten bedanken, want dat komt niet
meer goed. Hadden wij niet met zijn allen zulke mooie
voornemens voor 2008? Anders gezegd: wanneer produceert een
democratie kwalitatief hoogwaardige besluiten? En wanneer
worden juist ondoordachte of zelfs slechte beslissingen in
de hand gewerkt? De fundamentele waarden van onze
samenleving zijn vrijheid voor en gelijkwaardigheid van
ieder mens, ongeacht opvattingen, geloof, seksuele
geaardheid, gerichtheid of herkomst. Lichamelijke
integriteit, geweldloze oplossing van belangenconflicten en
een respectvol gehanteerde vrijheid van meningsvorming en
uiting, inclusief respect voor onze democratische
rechtsstaat, zijn voor ons centrale waarden. Die waarden
zijn universeel en zonder meer bovengeschikt.
Wij beschermen de grondrechten van onszelf en anderen. Wij
hechten niet aan gevestigde belangen en structuren.
Vrijzinnigheid is onze inspiratiebron. Democratie zit in
onze genen. In de relatie overheid-burger is nog veel te
weinig veranderd. Onderhoud aan de democratie is
uitgebleven. Het wordt weer tijd om gevestigde structuren
open te breken. Nieuwe vormen van directe democratie in te
voeren. Zodat er ruimte en invloed komt. Voor mensen. En
niet alleen voor de mensen die het toevallig getroffen of
goed voor elkaar hebben. Voor iedereen, jong en oud, arm en
rijk. Dat is een kwestie van beschaving. Mensen zijn niet
gelijk, mensen zijn wel gelijkwaardig. Verschillen tussen
mensen zorgen voor leven en dynamiek.
Mensen groeien van verschillen. Dat levert economische groei,
sociale ontwikkeling en culturele diversiteit op. En daar is
iedereen bij gebaat. Maar wij willen geen onrechtvaardige
verschillen. Onaanvaardbaar is voor ons dat mensen hun macht
gebruiken of zelfs misbruiken om verschillen waar zij van
profiteren, in stand te houden. Wij willen een overheid die
'ja' zegt. Een overheid die met heldere en doorzichtige
wetgeving een duidelijk kader en een voor iedereen gelijk
speelveld schept. Met daarbinnen alle ruimte om te leven, te
werken en te ondernemen. Een overheid die voorwaarden schept
voor ontplooiing en ontwikkeling.
Een overheid die niet remt met allerlei verordeningen en
vergunningen. Dat betekent veel minder gedoe en bureaucratie
,waar trouwens veel ambtenaren ook naar uitzien en al aan
werken. Wij hebben geen overspannen verwachtingen van de
overheid. We kunnen de overheid niet verantwoordelijk maken
voor ons persoonlijk geluk. De overheid is geen
geluksfabriek. En de overheid kan niet alles regelen, laat
staan alles voorkomen; risico's zullen er altijd zijn. En
wij willen een bescheiden overheid die zich bewust is van
haar dienende taak. Want de overheid is van ons, is er voor
de burger. 'Minister' betekent niet voor niets: 'dienaar'.
Velen noemen zich in ons land democraat, maar slechts
weinigen hebben vertrouwen in de wijsheid van democratische
besluiten. Ook democratische bestuurders zien democratie
veelal niet als 'onderdeel van rationeel bestuur'.
Zij zien dat eerder als 'een beperkende randvoorwaarde'
daarvan. Bestuurders moeten worden geprikkeld om de
democratie te omarmen. En om de mogelijkheden beter te
benutten. Het gaat hen primair om de kwaliteit van
democratisch genomen besluiten. Samen afspraken maken en
deze op papier zetten werkt niet in Suriname. Onder welke
omstandigheden levert een democratie wijze dan wel domme
besluiten op? Verreweg de meeste politici maken geen geheim
van hun houding jegens het democratisch proces. Hun advies
aan democratische regeringen is simpel: de een raadt aan
zoveel mogelijk besluitvorming te doen met betrokkenheid van
het volk, de ander stelt voor dit stiekem te doen buiten
publiciteit en politiek om en de ander vindt een politicus
die zijn volk/achterban vertrouwt, een mislukte leider.
Er is iets fundamenteel mis met onze democratie en dat kan
leiden tot kwalitatief slechte besluiten. Iedereen weet het
en toch houdt vrijwel iedereen zijn mond. Mensen moeten zich
kunnen herkennen in de zaken waar de politiek mee bezig is.
Daardoor ontstaat de voedingsbodem voor vertrouwen tussen
burger en politiek en dat is een essentiële randvoorwaarde
voor het functioneren van de democratie. In de democratie
moeten de juiste bestuurders op de juiste plaatsen zitten.
Wie dat zijn, wordt bepaald door de burgers. Mensen weten
zelf wat goed voor hen is en moeten zelf kunnen bepalen hoe
hun leven en land worden ingericht. Visie, leiderschap en
resultaatgerichtheid zijn de echte sleutels om de afstand
tussen burger en bestuur te overbruggen.
|
