|
Bijgewerkt op: 27/02/08,
Schuwt DNA het
publieke debat?
Paramaribo - Wij namen kennis van iets wat volgens
ons gewoon niet kan. In de samenleving is er nogal wat
beroering over de discussie over de op handen zijnde
salarisverhoging (lees: schadeloosstelling) van DNA-leden.
Verschillende DNA-leden hebben hun mening laten horen en de
meningen zijn erg verschillend van aard. De één vindt dat
bij wet is geregeld dat er een koppeling bestaat tussen de
tegemoetkoming van de kosten aan leden van de DNA en het
salaris van een onderdirecteur van een ministerie. Anderen
vinden weer dat zij recht op het geld hebben omdat men dit
geld gebruikt om goed te functioneren als
volksvertegenwoordiger.
Dat laatste argument lijkt ons niet gebruikelijk. Anderen
beweren dat er onvoldoende een maatschappelijke discussie
heeft plaatsgehad over wat nu politici mogen en kunnen
verdienen? Goede vraag, maar men moet ook de samenleving
rekenschap geven van wat men presteert. Maar waar begon het
allemaal om? Na vele jaren van babbelen heeft men nu
kennelijk eindelijk greep op de nieuwe loonstructuur van de
ambtenaren. En het gaat flink geld kosten. Maar wie wordt
het beter van? Ja, u raadt het, niet de gemiddelde burger,
maar politici, burgers en ministers. Zij gaan allemaal
sneller profiteren van de uitkomsten van de nieuwe reeksen
aan salarissen. Het lijkt wel alsof politici belangrijker
zijn dan de andere hardwerkende burgers. Want tot nu toe
schijnen wij ons slechts druk te maken om de inkomsten van
politici, terwijl vele ambtenaren nog niet eens weten wat de
veranderingen in de salarisschalen voor hun zelf netto en
bruto gaan betekenen.
Nu zit er politieke macht bij DNA om zelf te beslissen of zij
voor zichzelf de aanstaande verhoging zullen of moeten
accepteren. Welke argumenten zetten zij op een rijtje en
vanuit welke overwegingen neemt men een besluit? Nu wil men
de zaak op een besloten wijze gaan bespreken in een
huishoudelijke vergadering. Het zijn toch geen grote
lafbekken? Je gedragen als volksvertegenwoordigers en dan
niet de moed kunnen opbrengen om je volk die je daar heeft
geplaatst te laten meeluisteren wat men aan argumenten over
en weer heeft om een hoger salaris te verkrijgen voor het
niets presteren. Wij weten als geen ander dat DNA niet een
productief instituut is.
Als je niets presteert, dan heb je ook geen recht op
salarisverhoging. Maar, wie het kruis draagt, zegent
zichzelf. Het imago van DNA is niet best bij het volk en
zeker wat zich afgelopen jaar heeft voorgedaan. De timing
van de discussie is daarom helemaal verkeerd. Het is daarom
geen wonder dat dit onderwerp zoveel antireacties en
–gevoelens oproept in de samenleving. En laat men vooral
niet de media de schuld gaan geven van dit alles. Want de
media worden vaak als pispaal gebruikt door politici om hun
wangedrag goed te praten. Nu koppelt men deze discussie
eigenlijk op ongewenste wijze met de in behandeling zijnde
anticorruptiewet. Onze vicepresident wast met zijn regering
zijn handen in onschuld.
Dat is een vorm van politieke naïviteit zouden wij
zeggen. Immers de veranderingen in de bezoldigingsreeks
wordt veroorzaakt door een ingreep van de regering (lees
Binnenlandse Zaken) en niet door een blikseminslag
veroorzaakt door regen en onweer. Een RvM-besluit maakt dat
er veranderingen worden doorgerekend in de bezoldigingsreeks
van de ambtenaren. Immers het is de regering en de Raad van
Ministers met de vp als voorzitter die het besluit heeft
genomen om op basis van de preadviezen van Tjong A Hung de
bestaande bezoldigingsreeks van de ambtenaren aan te gaan
passen. En omdat er een automatische koppeling bestaat
tussen de schaal van een onderdirecteur van een ministerie
en een DNA-lid. Je moet toch als politicus weten dat zaken
zeer gevoelig liggen in de samenleving.
Zeker in een tijd waar burgers in het land elke SRD een paar
keer moeten omdraaien voor het uit te geven. Dus als
politici een grote mond hebben, dan moeten zij vooral lef
hebben om de grondslagen van de schadeloosstelling van
DNA-leden te ontkoppelen van de bezoldigingsreeks van de
ambtenaren. Zolang je dat niet doet, heeft elke toegift naar
het ambtelijke een effect op de schadeloosstelling van
DNA-leden. DNA-leden zouden veel respect oogsten uit de
samenleving als zij afzien van verhoging van hun
schadeloosstelling veroorzaakt door een besluit van de
regering. Laat men nadenken over een eigen bezoldigingsreeks
van de leden van DNA en de leden van de regering. Vanaf dat
moment bestaat er dan geen koppeling meer en is deze
discussie dan ook snel afgelopen.
|
